Patriotyzm

W całym życiu szanuj prawdę tak,
by twoje słowa były bardziej wiarygodne od przyrzeczeń innych.
Sokrates

Trzy święta 1-3 maja w połączeniu z rocznicami unijnymi i NATOwskimi to szerokie tło do dyskusji o patriotyzmie. Postaram się być zwięzły (nome-omen – lapidarny), chociaż już zasugerowałem szerokość tematu.

Manifestacje charakteryzują się hasłami, na sztandarach i transparentach zobaczymy ich wiele. Dla jednych Unia to zło, bo zabrała nam suwerenność i traktuje nas z góry, dla innych to nobilitacja i nasze naturalne miejsce. NATO dla jednych to gwarancja bezpieczeństwa, dla innych źródło napięć z Rosją, itd.
Każdy ma część racji, a spojrzenia z różnych stron są korzystne, zwłaszcza gdy wszystko próbuje się stawiać na jedną kartę, co nie jest dobre w polityce, która musi rozpatrywać różne scenariusze.

Doświadczenie boleśnie pokazuje, że hasła nader często są tylko hasłami, których się nie realizuje. Nabieram(y) nieufności do każdej propagandy. Mało jest takiej, która mówi całą prawdę i tylko prawdę.
Podobnie do pewnych gestów i pseudodziałań jak słynne już protestowanie przeciw przemocy przez kokardki, malowanie chodników czy twarzy.
I tym razem będą kotyliony, chorągiewki, baloniki, dekoracje. To ma swoje miejsce i zawsze uświetniało święta, ale nie to jest najważniejsze.
Patriotyzm widzę głównie w realnych działaniach, bardziej u podstaw a nie fasadowych, będących grą pozorów.
Rację mają ci, którzy kładą nacisk na naszą siłę gospodarczą. Ale droga realizacji tego postulatu powinna być mądra i wykorzystująca nasze potencjalne możliwości, które się przemilcza. Pisałem o tym wielokrotnie, tutaj np. we wpisie Olbrzymie bogactwa Polski.
Działanie przeciwne nie jest patriotyczne, jest wręcz zdradą.
Tak jak korupcja, nepotyzm, rózne patologie, które służą tylko politykom i oligarchom a nie krajowi i Narodowi. Uczciwy stosunek rządu do obywateli, do przedsiębiorczości, własnego przemysłu i zasobów, to probierz patriotyzmu.

Z drugiej strony politycznej – postulat szybkiego przyjęcia euro też nie świadczy o patriotyzmie, ponieważ pozbawi nas możliwości przynajmniej częściowej  niezależności od globalnej finansjery, zlikwiduje nasz bank emisyjny i obniży stopę życiową.
Nie podzielam prounijnego entuzjazmu, zwłaszcza widząc dokąd UE dryfuje, chociaż z pragmatycznego punktu widzenia trzeba w niej budować naszą pozycję i korzystać z praw.

Przy okazji przypomnę fragment z art. Dziewczyna i uśmiercanie kultury, by podnieść wątek naszego dziedzictwa i miejsca w kulturze europejskiej.

Tutaj może zaskoczę poniektórych salonowych chwalców Gombrowicza i  euroentuzjastów.
Oto co pisarz sądził o naszym miejscu i roli w Europie:

„Nie będziemy narodem prawdziwie europejskim, póki nie wyodrębnimy się z Europy – gdyż europejskość nie polega na zlaniu się z Europą, lecz na tym, aby być jej częścią składową – specyficzną i nie dającą się niczym zastąpić, […] tylko przeciwstawienie się Europie, która nas stworzyła, może sprawić, że staniemy się w końcu kimś… o własnym życiu”.

„… Uderzcie raczej w sztukę europejską, bądźcie tymi, którzy demaskują, zamiast podciągać się do cudzej dojrzałości, spróbujcie raczej ujawnić niedojrzałość Europy. Postarajcie się zorganizować wasze prawdziwe odczuwanie, aby uzyskało byt obiektywny w świecie, znajdźcie teorię zgodną z waszą praktyką, stwórzcie krytykę sztuki z waszego punktu widzenia, stwórzcie obraz świata, człowieka kultury, który by był zgodny z wami.”

Bardzo niepokoi też jeden sztywny (naiwny?) wektor polityki zagranicznej, która – jak mówi wielu krytyków – prowadzona jest „z pozycji klęcznika” i  może sprowadzić na nas takie uzależnienie, że o żadnym patriotyzmie już nie będzie mowy.
Także stawianie na kulturę judeo-chrześcijańską jest antypatriotycznym nieporozumieniem, bo nie istnieje takie zwierzę (przeciwstawny kanon moralny i odwieczny konflikt).
Wiąże się to z wciąż istniejącą antypatriotyczną polityką historyczną, która niby się zmienia, ale raczej fasadowo, w daleko niewystarczającym stopniu.

Wreszcie o patriotyzmie świadczy też nasze szkolnictwo (obecnie słusznie wraca akcent na historię, niestety za dużo tematów i prawd nadal jest przemilczanych lub opisywanych pod bieżącą ideologię), kultura współżycia społecznego (tworzenie więzi sprzyja sile Narodu i państwa) oraz po prostu języka  – spójrz na artykuł Patriotyzm a język.
Można by jeszcze sporo o tym wszystkim,  ale już te parę myśli skłania do dalszych … przemyśleń.
Kocham Polskę i leży mi na sercu by nie było sytuacji jak w sarkazmie
S. Garczyńskiego: Uniesiony patriotyzmem opuścił kraj.

Czas na polityczne otrzeźwienie

Dobry polityk musi umieć przepowiedzieć,
co będzie się działo jutro, za tydzień, czy za rok
i musi umieć wytłumaczyć , dlaczego nie zaszło to, co przepowiedział.

Winston Leonard Spencer Churchill

Nie głosowałem na PiS, ale po zwycięstwie tej partii powstały pewne nadzieje na ukrócenie szeregu patologii związanych z poprzednią władzą, czemu i ja przyglądałem się z aprobatą. To była szansa na uwolnienie się od nierządów poprzedniej koalicji. Niestety niewiele w tej sprawie się dzieje, a także pojawiły się różne niepokojące przejawy „dobrej zmiany”.

Weźmy np. ten jeden „nurt” obecnej polityki i zadajmy sobie pytanie: O czym świadczą poniższe fakty?

Uchwalenie w Sejmie, Senacie i podpis prezydenta poprawki w sprawie IPN w 9 godzin – by zdążyć na wyznaczony czas konferencji z premierem Izraela (inne ustawy są procedowanie nawet miesiącami).

„Grillowanie” od lat naszych patriotycznych i niepodległościowych  działań przez diasporę żydowską, gdy tylko sprawy ocierają się o wspólną historię.

Ekshumacja w Jedwabnem kiedyś zabroniona przez PiS, a obecnie też nie ma oficjalnego przyzwolenia, pomimo że to może ukrócić oszczerstwa w kierunku Polaków.

Dotowanie z budżetu państwa  antypolskich badań i publicystyki p. Barbary Engelking.

Dotowanie cmentarzy żydowskich i planowanego muzeum getta w Warszawie a brak Muzeum Historii Polski (jak dobrze pójdzie będzie dopiero w 20121 r.), z kolei  w Nowym Yorku ma powstać podobne muzeum, ale… we współpracy z Żydami, w ramach Muzeum Holokaustu.

Znaczny wkład budżetu na budowę Muzeum Historii Żydów w Polsce Polin, istniejącego ponad 5 lat oraz na jego utrzymanie, a które służy także akcjom antypolskim.

Hołubienie NGO i grup wpływów z antypolską działalnością, dotowanych przez Żydów, jak np. G. Sorosa. i jego Open Society Foundations.

W kontraście nikłe rezultaty Fundacji Narodowej w szerzeniu polskich wartości i racji za granicą.

Częste wizyty polskich polityków w Izraelu i konsultowanie tam naszego prawa i polityki.

Podobnie – udział naszych polityków w świętach żydowskich w Polsce i za granicą – asymetryczne w stosunku do podobnych działań ze strony Żydów.

Nieudolna polityka zagraniczna  w zakresie relacji polsko-żydowskich oraz reagowania na kłamstwa dotyczące udziału Polaków w Holokauście.

Udostępnienie miejsca i zgoda na obrady Knesetu w Polsce.

Dziwna, bezprecedensowa i nie nagłaśniana wizyta najwyższych władz policji i wywiadu Izraela w Kielcach pod koniec maja 2018 r. (do 120-osobowej delegacji weszli m. in. dwaj najwyżsi rangą policjanci izraelscy). Co takiego ważnego było do ustalenia w Polsce – „wizja lokalna”?

Liczne sygnały, że Żydzi lustrują gminy polskie pod kątem przyszłego ich zasiedlenia i pozyskiwania mienia w naturze w ramach „odszkodowań za mienie bezspadkowe”.

Ograniczone prawa strony polskiej w prezentacji historii zagłady Polaków w Oświęcimiu,

Obecność w naszej polityce Jonny Danielsa – osoby najwidoczniej wpływowej, a który nagle pojawił się nie wiadomo skąd i jakie ma intencje.

Milczenie władz w sprawie ustawy 447 (w USA) lub bagatelizowanie jej znaczenia w planie wymuszenia olbrzymich odszkodowań w sprawie tzw. bezspadkowego mienia żydowskiego.

Żydzi od dawna przejmują, często na „lewych” papierach, nieruchomości polskie oraz  opanowali w dużym stopniu deweloperkę.

Brak wsparcia Polonii amerykańskiej gdy ta próbowała zablokować ww. ustawę a potem walczyła o pozostawienie pomnika ofiar Katynia w Jersey City.

Uleganie a nawet napraszanie się w USA w sprawie wojsk amerykańskich na terytorium Polski w wersji bezterminowej i na dużą skalę – pomimo że umiejscowienie tych wojsk to głównie zachodnie rubieże Polski (przypadkowo nasze najbogatsze w surowce rejony?) a nie okolice przesmyku suwalskiego. Pamiętajmy że USA to zdeterminowany sojusznik Izraela a Trump to biznesman, który chce sprzedać amerykańską broń.

(Amerykanie oczywiście od dawna bardziej dbają o swoje interesy niż nasze czy europejskie)

Wplątywanie nas w potencjalną wojnę Zachodu z Iranem, który był zawsze Polsce przyjazny.

Wplątywanie nas przez USA w sprawy ukraińskie – w rażącej asymetrii stosunków wzajemnych.

A może sprzyjanie Ukrainie  to także wpływy żydowskie, bo cały pas międzymorza jest przeznaczony na przyszłe osadnictwo Żydów, a na Ukrainie rządzi żydowska mafia z P. Poroszenką na czele?

Mówi się, że Żydzi planują wykorzystanie emigrantów z Ukrainy do zamieszek w Polsce w celu ochrony budowy „Polin”. Już sprowadziliśmy podobno ponad 2 miliony Ukraińców, którzy przy okazji konkurują z pracownikami polskimi a także podobno mają od nich większe przywileje oraz 500+.

Dotowanie ukraińskiego rolnictwa przez Polskę … by było konkurencją dla naszego.

Żydzi dostają polskie paszporty bez trudności.

Myślę, że możesz do tego dodać jeszcze szereg niepokojących faktów lub podejrzeń…

Czy to antysemityzm? Nie, to postawienie pytań, które mają konkretne podstawy. Nie ulegajmy cenzurowaniu prawdy lub pytań, które dążą do określenia prawdy. I nie ja wymyśliłem te wątpliwości – mówią o tym (w różnym stopniu) od dawna liczni niezależni publicyści jak: Stanisław Michalkiewicz, Grzegorz Brown, Witold Gadowski, Leszek Żmijewski, Jerzy Robert Nowak, Jan Zbigniew Potocki, Jerzy Targalski, Zbigniew Kękuś, Wojciech Sumlinski …(chociaż i tutaj nie ma do końca pewności kto jest kim).

Pomijam nawet liczne prace ugrupowań i publicystów narodowych, którzy jeszcze dłużej poruszają te tematy i znacznie radykalniej – powyższe pytania odnoszą się głównie do ostatnich wydarzeń.
Osobiście jestem za tym by zwłaszcza asymilowani Żydzi, którzy czują się Polakami, mogli tu żyć – oby tylko nas nie szkalowali, nie rządzili się tutaj, nie byli piątą kolumną a w biznesie byli z nami uczciwi.

Podobnie, twierdzenie że wszyscy krytykujący ten stan rzeczy to „ruskie trolle”, jest niepoważne. Nawet jeśli opisywany stan jest na rękę Moskwie, to przecież wynika on z działań naszych władz a  tylko pośrednio  Żydów i ewentualnie lobby  moskiewskiego.
A jeśli uwzględnić przyjaźń Binjamina Netanjahu z Putinem, to raczej podlizywanie się tych naszych władz premierowi Izraela, a nie krytykowanie takich polityków,  jest na rękę Putinowi.

To wszystko sugeruje, a nawet upewnia, że w Polsce realną władzę mają Żydzi albo ludzie, którzy wykonują ich polecenia.

Zresztą czy tak nie było i w PRL-u, potem w III RP, gdy A. Michnik, GW, B. Gieremek i szereg osób w mediach i rządzie narzucało jawnie lub skrycie wpływy antypolskie? Nawet przed wojną Żydzi domagali się większego wpływu na politykę i na nią wpływali.

Można więc domniemywać, że propolska narracja wielu przedstawicieli obecnej „władzy” (piszę w cudzysłowie, bo zgodnie z kompetencjami to powinien być tylko zarząd wykonujący wolę narodu jako suwerena), demonstracyjna religijność prominentnych polityków, patriotyczne i górnolotne  hasła, to tylko dobrze odgrywany teatr, a de facto zdrada Polski i zapędzanie nas w „kozi róg”   Wygląda na to, że już się to stało – na zasadzie „gotowania żaby” – w długofalowym planie.

Mam też podejrzenie (w paru przypadkach bez wątpliwości), że po prostu szereg polityków w Polsce jest Żydami lub przynajmniej mają takie pochodzenie, co może być przyczynkiem do służenia bardziej Izraelowi lub diasporze żydowskiej niż Polsce.

Czyli – zdrada stanu. Jest powiedzenie, że największą niesprawiedliwością jest czynić niesprawiedliwość pod płaszczykiem sprawiedliwości. Można to przenieść na hipokryzję polityczną i moralną.

To śmiała teza, która oburzy niejednego entuzjastę PiSu, ale cóż – jak mówi się, tylko prawda nas wyzwoli. Obym się mylił. Ale warto być przezornym. Oczywiście, są i pozytywy obecnego układu politycznego – sprawy socjalne, rozwój gospodarczy, wskrzeszanie pamięci naszych bohaterów itp.  Ale to może (tylko) okrasa by zjednać sobie ludzi i umniejszyć swoją strategiczną winę?

I nie jest tak, że poprzednia koalicja była lepsza, w danym przypadku to ona uśpiła naszą czujność a oprócz  filosemityzmu uzależniała nas od Niemiec, Rosji i UE. 

Poddaję pod rozwagę osobom, które dotąd albo niewiele o tym słyszały albo ślepo ufają władzom. Nie wolno być naiwnym w tak poważnych sprawach – nawet lepiej być nadto przezornym.

A to, jak wspomniałem na wstępie,  tylko jeden nurt polityki – inne też budzą niepokój (jak np. zadłużanie kraju, propaganda, autocenzura, demoralizujące rozdawnictwo, katastrofa służby zdrowia, schlebianie niskiej kulturze, …).