Kategoria: ekonomia

Gdy ukrywa się szczegóły umów i mami korzyściami dla „wszystkich”,
które przypadną nielicznym, czy to nie spisek?

Wpis Klucz pokazał w skrócie, że za wieloma wydarzeniami i polityką stoi przede wszystkim biznes, a nawet wyłudzenie pieniędzy bez typowego biznesu w sensie produkcji lub handlu (Klucz „idź za pieniędzmi i władzą).

Tym razem, weźmy pierwszy przykład takiego postępowania. Będzie ich więcej w dalszych wpisach – każdy wymaga szerszego omówienia. Podobnie jak inne „klucze” tam wspomniane.

Głośną ostatnio sprawą jest umowa Unii Europejskiej z krajami Ameryki Południowej – Mercosur.

Są różne opinie na ten temat, których tutaj i w podanych komentarzach nie ukrywam, są przeciw i za umową, powtarzających się w różnych interpretacjach, jak tu zobaczysz.
Ale osobiście jestem mocno zaniepokojony.
I ważna uwaga – nie jestem specem od rolnictwa ani od handlu międzynarodowego.

W deklaracjach Polska jest przeciw umowie, ale opór bardziej stawiają rolnicy niż rząd, nie tylko obwiniany PiS.
Krzysztof Ciecióra ujawnia prawdę na temat umowy UE-Mercosur na kanale Zero:

„Klauzule ochronne rodzimej produkcji nie są zapisane w treści umowy. Nikt tak naprawdę nie wie, na jakie warunki zgodził się polski rząd, ponieważ umowa ta jest utajniona”.

Najpierw skorzystam in extenso z szerszego spojrzenia przedstawionego na X.com ze wpisu https://x.com/abrobivel/status/1964782566969356366  (z diagramem jak powyżej) wraz towarzyszącym filmikiem https://x.com/abrobivel/status/2010139188197204333 – z paroma moimi uwagami w [  ] oraz dalszymi wnioskami – niektóre z sieci. Wytłuszczenia – tutejsze.

Brazylijczyk Levi Borba (mieszkający w Polsce) pisze tam:

„Odnośnie umowy Mercosur-UE:

Jest ZŁA, BARDZO ZŁA dla Polski – i mówię to jako osoba z kraju członkowskiego Mercosur.

Nie martwię się zbytnio o jakość żywności, która będzie importowana do Europy, ponieważ obecne przepisy mogą zablokować każdy produkt zawierający niedozwolone substancje chemiczne [tu pojawiają się zastrzeżenia, o których dalej].

JEDNAK.

Jestem jednak BARDZO zaniepokojony skutkami ekonomicznymi.

Dzień, w którym umowa Mercosur-UE wejdzie w życie, będzie dniem, w którym zostanie wydany dekret o śmierci polskiego rolnictwa.

Ponieważ polscy rolnicy nie będą konkurować z brazylijskimi ani argentyńskimi rolnikami – większość z nich dawno wyginęła.

Będą konkurować z ABCD [obecnie ABCCD – patrz dalej] – czterema międzynarodowymi megakonglomeratami (ADM, Bunge, Cargill i Dreyfus) oraz kilkoma innymi (jak Glencore ze Szwajcarii), które kupiły naszą ziemię w Ameryce Południowej.

Te megakorporacje stosują pewien stopień planowania podatkowego (korzystając z rajów podatkowych w miejscach takich jak Kajmany i Wyspy Dziewicze), który pozwala im płacić niskie podatki, i wykorzystują technologie z wyłącznym dostępem.

Dlatego produkują BARDZO BARDZO tanią żywność. Hipertechnologia + niskie podatki.  Polscy rolnicy NIE będą w stanie przetrwać w starciu z nimi.

Zbankrutują więc, a ich ziemia zostanie sprzedana, żeby spłacić długi.

I zgadnijcie, kto to kupi?

Adm, Bunge, Cargill, Dreyfus i tak dalej…

A ci ubodzy, bankrutujący rolnicy przeniosą się do miast i będą żyć w nieludzkich warunkach – tak zaczynają się fawele. [przesada?]

A najgorsze: pamiętacie, że jedyną korzyścią była tańsza żywność?

Cóż, kiedy ADM, Bunge, Cargill, Dreyfus i ich przyjaciele przejmą ziemię, podniosą ceny żywności, bo Polska nie będzie miała wyboru.

Kompletna katastrofa.”
——
Dopiszę, że cała czwórka ma silną reprezentację w Niemczech (które najmocniej prą do umowy) z wieloma zakładami przetwórstwa.

Teza pomocnicza, chociaż „spiskowa” – po IIWŚ naziści uciekli do Ameryki Płd, tam się zadomowili, mają wpływy w kolejnym pokoleniu (obecnie ok. 300 000 w samym Paragwaju), a teraz będą na zlecenie Berlina niszczyć resztki polskości.

Umowa z Mercosur to deal między IV Rzeszą a potomkami III Rzeszy. Czy nie po to Tusk zadłuża Polskę, żebyśmy na wszystko się zgadzali? Niemcy właśnie osiągają to, czego nie udało się w 1939. Teraz Mercosur ma dać Niemcom kontrolę nad żywnością, a nawet wyłączność na jej dystrybucję w Europie po zbankrutowaniu rolników, swobodę zarządzania głodem, przy wykorzystaniu bogatych doświadczeń rosyjskich z okresu „rozkułaczania”.
Przypomnijmy: głód i żywność są strategiczną bronią, kontrola tego sektora to kolejny etap globalizacji = kolejny etap niewolnictwa. Ten sam patent który miał funkcjonować w kwestii gazu z Rosji, jest zamierzony w kwestii żywności.

Niemcy liczą na ekspansję swojej motoryzacji w Ameryce w desperackim ruchu ratowania gospodarki, ale… w krajach BRISC, a także innych w Ameryce Płd., są już Chiny, a tamtejsze auta i elektronika są lepsze i 2 razy tańsze od europejskich.

A NASZ tak podnoszony pod niebiosa eksport przemysłowy w zamian? Tylko do kogo należy większość tego przemysłu? I czy możemy faktycznie konkurować?

A Bruksela już szykuje kolejne umowy z „tygrysami” Dalekiego Wschodu: Indonezja, Malezja, Filipiny, Indie…

Odnośnie przedstawionego diagramu o ABCD – oto z mojej strony częściowa aktualizacja na 2025 r.

Krajobraz czołowych firm handlujących towarami rolnymi ewoluował od 2016 roku, ale grupa centralna – często określana jako ABCCD (Archer Daniels Midland, Bunge, Cargill, COFCO i Louis Dreyfus Company) – nadal dominuje w globalnym handlu podstawowymi produktami, takimi jak zboża, rośliny oleiste, soja, kukurydza i cukier. Fuzje i ekspansje regionalne zmieniły rankingi i wzmocniły niektóre pozycje. Kluczową zmianą było przejęcie przez Bunge firmy Viterra (wcześniej wspieranej przez Glencore) za 8,2 miliarda dolarów, sfinalizowane w lipcu 2025 roku. To przejęcie znacząco zwiększyło skalę i obecność Bunge na rynku, czyniąc ją jedną z największych na świecie firm oferujących rozwiązania dla agrobiznesu. Fuzja ta wzmocniła kontrolę Bunge nad łańcuchami dostaw zbóż i nasion oleistych, szczególnie w Ameryce Północnej i Południowej, ale jednocześnie wywołała obawy o dalszą koncentrację rynku.

Na podstawie najnowszych dostępnych danych (lata podatkowe kończące się w 2025 r. lub za ostatnie dwanaście miesięcy od końca 2025 r.) Grupa ABCCD nie odnotowała żadnego spadku z czołówki. Jednak azjatyccy gracze, tacy jak Wilmar International (~69 mld przychodów TTM, skoncentrowani na oleju palmowym, cukrze i produktach spożywczych) i Olam Agri (częściowo przejęty przez saudyjski podmiot państwowy na początku 2025 r.), zyskują na znaczeniu, szczególnie w segmencie towarów tropikalnych. Mogą oni walczyć o czołowe miejsca w poszczególnych segmentach, ale nie wypierają jeszcze ABCCD w ogólnym handlu zbożami i produktami podstawowymi.

Koncentracja rynku: Łącznie ABCCD kontroluje 70-90% światowego handlu zbożami i roślinami oleistymi, z silną dominacją na kluczowych rynkach eksportowych, takich jak soja z Brazylii, USA, Paragwaju i Argentyny. Ten oligopol nasilił się po fuzji Bunge-Viterra, co potencjalnie daje grupie jeszcze większą siłę cenową w obliczu zmian klimatycznych i napięć handlowych. Ze względu na prywatne dane, dane dotyczące poszczególnych akcji nie są precyzyjnie publikowane, ale szacunki sugerują, że Cargill i ADM odpowiadają za 20-25% globalnych przepływów zboża, a pozostałe firmy dzielą się resztą.

Szersze trendy: Zyski tych firm gwałtownie wzrosły w 2022 roku (trzykrotnie w porównaniu ze średnią z lat 2016-2020) z powodu szoków podażowych spowodowanych wojną na Ukrainie i zjawiskami pogodowymi, ale w latach 2024-2025 powróciły do ​​normy wraz ze spadkiem cen. Całkowite przychody sektora dla głównych firm handlujących produktami rolnymi przekroczyły 700 mld dolarów w 2023 roku.

—

86% Europejczyków jest przeciwko Mercosur, a UE ma to … gdzieś – przeforsowano to w KE.
Słowa Pana Jacka Saryusz-Wolskiego, który tłumaczył, dlaczego Włochy poparły pakt migracyjny:

Dlaczego? Bo UE zagroziła, że przykręci im kurek z kasą, mając jako alibi wysoki dług Włochów [a jeśli się zgodzą, to Ursula von der Leyen zrobi co może, by przekabacić sceptycznie nastawione państwa i próbuje przekonać rządy Włoch i Francji kwotą 45 miliardów euro na unijne fundusze rolne. Tylko, że to byłaby duża łapówka z naszych unijnych SKŁADEK. Przy okazji -16.01. udaje się do Paragwaju by tam podpisać omawianą umowę ]

Globalistycznie łatwiej to zrozumieć przyjmując, że w Brukseli została zainstalowana grupa agentów mających za zadanie maksymalnie zniszczyć kraje europejskie? Pytanie tylko, czy dostają rozkazy z Moskwy, USA czy z Pekinu.

Zatem myślę, że to unijni urzędnicy są głównym problemem, a nie Unia sama w sobie.

Ktoś napisał: „Polskie rolnictwo odpowiada za mniej niż 2% PKB. Większość pracuje w mieście, a jest ‚rolnikiem’ tylko ze względu na KRUS. Jak zaczną w końcu produkować zdrową, naturalną, niskonakładową żywność, to na pewno znajdą sobie swoją niszę na rynku”.

Cóż – nasza żywność bywa relatywnie lepsza od tej z Zachodu i dlatego chętnie ją tam importują. Jej jakość będzie rosła o ile będzie rosła świadomość rolników i konsumentów, że pestycydy, GMO, chemia – niszczy jakość.

Szersze omówienie szeregu aspektów umowy znajdziemy w https://x.com/spalinskipatryk/status/2009630298137383121
– cytuję:

1️⃣ Umowa jest pod dyktando Republiki Federalnej Niemiec. Dlaczego?

Umowa zakłada radykalne obniżenie cła z południowoamerykańskich produktów żywnościowych ORAZ ten sam ruch w szczególności z europejskich SAMOCHODÓW, MASZYN, CHEMIKALIÓW.

Kogo gospodarka jest oparta na przemyśle motoryzacyjnym i chemicznym?

Kto przespał rewolucje technologiczną w branży motoryzacyjnej, która poszła w elektryki i szuka nowych rynków zbytu?

Do jakich prezesów korporacji w pierwszej kolejności udaje się nowy kanclerz Niemiec?

2️⃣ Przez lata Unia śrubowała regulacje środowiskowe dla rolników. Wiele w tym było absurdu, tego nie bagatelizuję, ale celem rzeczywiście było to, abyśmy nie jedli syfu. I to się udało. Mamy najzdrowszą żywność na całym świecie.

⭕️ Państwa Ameryki Południowej mają WYŁOŻONE na regulacje środowiskowe. Są to państwa rozwijające się, którym daleko do europejskich standardów. Nie mają promila obostrzeń, które mają Europejczycy.

Przypłynie do nas syf, kompletnie niekontrolowany na miejscu, w znacznie niższej cenie niż europejska żywność. Europejski rolnik nie jest w stanie konkurować z takimi cenami, choćby chciał.

Efekt? Konsument będzie jadł gorzej, a europejscy rolnicy będą musieli zwijać interes.

3️⃣ I tu przechodzimy do najważniejszego. Co oznacza powolne zaoranie naszego rolnictwa? Uzależniamy się od importu żywności, czyli FUNDAMENTU bezpieczeństwa i stabilności każdego kraju. W przypadku jakiegokolwiek załamania łańcucha dostaw jesteśmy w kompletnej … dupie, co dobrze pokazała pandemia w przypadku tak prozaicznych rzeczy jak chińskie środki do dezynfekcji. A co dopiero mówić o żywności?

Nie mamy kompletnie żadnej odporności na kryzysy. Będziemy z roku na rok coraz bardziej uwiązani na smyczy państw południowoamerykańskich, bardzo często prorosyjskich.

‚No ale to będzie tylko 1,2-1,6% całego rynku UE’ [powtarzany często argument].

Najprościej jak się da: te parę procent to jest klin [powiedziałbym – koń trojański], który stanie się ceną krańcową. Import nie będzie równomierny, tylko nagły.

To tak jak na targu byłoby 100 sprzedawców jabłek po 4 zł/kg i nagle wjeżdża jeden tir z jabłkami po 2 zł/kg. Macie gwarancję, że wraz z upadającymi sprzedawcami tych tirów będzie przyjeżdżać coraz więcej. [czyli monopolizacja i możliwość podwyższania cen]

Warto też podkreślić, że te 1,6% odnosi się do CAŁOŚCI. Te planowane 99 tysięcy ton wołowiny z Mercosur to najbardziej dochodowe elementy: polędwica, rostbef, antrykot. Ich w UE produkujemy 700 tysięcy ton. Udział w rynku wzrasta do 15%, a nie 1,5% i to właśnie na tych rzeczach zarabiamy, a nie na skórach i ogonach. Polski sektor wołowiny, który jest potęgą eksportową, może więc stracić rynek premium w Europie Zachodniej (Niemcy, Włochy), gdzie brazylijskie steki wyprą polskie. Presja na ceny w segmencie premium będzie zatem znaczna.

[Podobna sytuacja, choć nawet nieco gorsza, może spotkać nasze kurczaki. Polska jest największym producentem drobiu w UE].

„Głos z sali”: Myślisz, że dokładnie ci sprawdzą setki tys. ton mięsa rocznie które wpłyną do UE?

Otóż największym problemem nie jest sam fakt istnienia kontyngentu lecz to, z czego ten kontyngent się składa. Nie mówimy tu o mięsie drugiej kategorii ani o elementach o ograniczonej wartości handlowej. Te 99 tys. ton obejmują wyłącznie najlepsze i najbardziej dochodowe części wołowiny premium – w postaci chłodzonej i mrożonej.  To nie jest margines, który rynek wchłonie bez konsekwencji, lecz udział na tyle duży, że realnie wpływa na ceny, rentowność i stabilność produkcji. To właśnie te elementy odpowiadają za budowanie marży w całym łańcuchu produkcji wołowiny. Dzięki nim producenci są w stanie zbilansować sprzedaż pozostałych, znacznie tańszych części mięsa. Uderzenie w ten segment oznacza więc nie tylko spadek dochodów z mięsa premium, ale zachwianie opłacalności całej produkcji, od hodowcy po zakłady przetwórcze.

Dlatego sprowadzanie problemu wyłącznie do „liczby ton” jest poważnym uproszczeniem. Kluczowe znaczenie ma struktura importu i to, że konkurencja koncentruje się dokładnie w tym segmencie rynku, który decyduje o zyskach polskiego i europejskiego sektora wołowiny.

Będzie zapewne i przekupywanie kontrolerów, szczególnie że będzie kwitł przemyt narkotyków.

Piszą, że na tych statkach już teraz przewożących „żywność” panują warunki sanitarne jak w Londynie podczas epidemii dżumy… Żarcie, które 3-4 tygodnie spędzi na statkach oceanicznych, nie jest jedzeniem. To trucizna [omawiała to prof. G. Cichosz].

Jaki z tego jest wniosek?

To nie jest tak, że efekty odczujemy za rok. Absolutnie. Proces będzie podobny jak w przypadku przenoszenia amerykańskiego przemysłu do Chin. Będzie to trwało latami, a nasze bezpieczeństwo żywnościowe będzie coraz bardziej chwiejne.
[Jak kiedyś pisałem – na przykładzie USA – gdy przez kilka dekad się nie produkowało, to nie ma lokalnie siły roboczej – ludzi, którzy potrafią „to zrobić” Podobnie było wcześniej np. w Afryce, gdzie zanikło sporo rzemiosł będących w dużym stopniu podstawą samowystarczalności – za sprawą kupowania gotowych produktów zza granicy po dumpingowych cenach. Taki jest koszt wygody i krótkowzroczności. To czeka Europę za kilka dekad z żywnością.]

Do momentu, kiedy nagle obudzimy się, że nasze być albo nie być jest uzależnione od państw z drugiego końca świata. I to wszystko po to, aby …ratować Mercedesa…”

Maciej Wilk na X.com:
„Rynek rolny działa progowo, nie liniowo.  W wielu sektorach marże są na tyle niskie, że 1–2% zmiany podaży potrafi zabić rentowność i wypchnąć część producentów z rynku. Zatem te pozornie niegroźne kontyngenty w zupełności wystarczą żeby zakłócić funkcjonowanie niektórych segmentów rynku i uzależnić je od importu.

A suwerenność to przede wszystkim odporność i zdolność do zwiększenia produkcji w kryzysie.

Jak sektor jest „przetrzebiony” importem, to zaczyna brakować zdolność szybkiego zwiększenia produkcji. Dobrym przykładem są tu chociażby te nieszczęsne maseczki ochronne.

Zatem jak w momencie kryzysu zacznie brakować podstawowych artykułów spożywczych,…”

Czyli Europa będzie coraz bardziej zależna od zewnętrznych dostawców. Jedna decyzja BRICS, może spowodować, że EU będzie płacić fortunę lub łańcuchy dostaw zostaną przerwane.

Odnoszę wrażenie, że samowystarczalność żywnościowa to pojęcia obce dla tych którzy myślą, że chleb, mleko, mięso biorą się ze sklepu a pieniądze z bankomatu.

Opinia: „w Polsce sprzedaż ziemi jest chroniona, więc koncerny jej nie wykupią”. Ale znamy przypadki zakupu przez pośredników-słupy, a korupcja w tym zakresie też występuje…
Te same koncerny to samo zrobiły z Ukrainą (spichlerzem Europy). Własność jest innym prawem niż te papierki umów. Na marginesie sytuacja ogólna na Ukrainie. Najlepsze czarnoziemy w Europie wykupione zostały przez holdingi niemieckie, duńskie, holenderskie i żydoamerykanskie (myślę, że i te inne mają podobne związki). A pierwsze zdanie w środkowej Ukrainie od prawie trzech lat mają 🇺🇸fundusze powiernicze.
Inne zasoby naturalne też. Jak donosi „The New York Times” Przetarg na zagospodarowanie największego na Ukrainie złoża litu – (coraz bardziej deficytowego pierwiastka o szerokim zastosowaniu zwłaszcza w elektronice) Dobraja, w obwodzie kirowohradzkim, wygrał kumpel Trumpa i szef Światowego Kongresu Żydów (od 2007), miliarder RONALD LAUDER…😏

Duża oszczędność na transporcie – towar jest już w Europie, a zarabiają holdingi, także te, które de facto są międzynarodowe.

I tak by wygrali amerykańscy inwestorzy, bo po to Biden tę wojnę sponsorował.

Nawet niektórzy pytają: Czy nie po to wybuchła wojna na Ukrainie?

Wróćmy do zagadnienia jakości.

Inny komentarz w sieci: „obecne przepisy mogą zablokować każdy produkt zawierający niedozwolone substancje chemiczne”, ale przecież te same przepisy nie blokowały/blokują wwożenia ukraińskiego zboża, które nie spełnia norm.

Żeby żywność zza oceanu przetrwała długi transport, będzie mocno konserwowana.

Komisja Europejska w tamtym roku próbowała forsować zwiększenie limitów zanieczyszczenia żywności dla krajów trzecich – podwójne standardy.

Ale W Brazylii dozwolone jest stosowanie wielu substancji czynnych (pestycydów, fungicydów), które w UE zostały zakazane ze względów zdrowotnych lub środowiskowych. Dozwolone są również stymulatory wzrostu w hodowli bydła, zakazane od lat w UE [Mancozeb, podejrzany o działanie rakotwórcze i rozwalający gospodarkę hormonalną. Chlorothalonil, Carbendazim, Thiophanate-methyl, Acephate, Atrazine. Lista jest dłuższa, brudniejsza i dobrze znana regulatorom. Te chemikalia w Brazylii wciąż są w ścisłej czołówce sprzedaży. I uwaga, europejskie koncerny chemiczne (głównie niemieckie, a jak!) wcale nie stoją z boku. BASF, Bayer i reszta tej zbrodniczej … chętnie sprzedają tam to, czego u siebie sprzedawać już nie mogą].

Można dyskutować o jakości, ale nie to jest głównym aspektem zagadnienia (chociaż osobiście zależy mi na jakości – nawet przy wyższej cenie).

Naszych rolników niszczy i nasza biurokracja, a ta jest pochodną zarządzeń KE i tamtejszej korupcji – wałki z przetargami, bo cała piramida musi się nakarmić, administracyjne blokady i obostrzenia, np. sanitarne, rosnące podatki, kary, mandaty…Rolników w UE dusi się normami, zakazami i „zielonym ładem”, a rynek zalewa tani import bez żadnych zasad.
Wieś obawia się nie tylko utraty rynku, ale także „efektu domina”: upadek hodowli może pociągnąć za sobą spadek popytu na polskie zboża paszowe. W Polsce duże przemysłowe gospodarstwa też znikną, bo nie wytrzymają konkurencji tych jeszcze większych i produkujących taniej. Tak samo EU zrobiła z małymi sklepami spożywczymi. Po 1990 weszły zagraniczne sieci Biedronka, Lidl, Tesco, Kaufland, Carrefour. Wpierw było tanio – wykosili małe i średnie sklepy.
A teraz robią co chcą, bo nie mamy wyboru. Przejęli klientów i zniszczyli konkurencję niskimi cenami (i jakością). Teraz ceny z Lidlu są wyższe niż w Niemczech. A waga i jakość produktów to jedzenie najgorzej jakości. Teraz niszczą małe piekarnie. Ludzie kupują te podpiekane półprodukty bo tanio. Nie będzie piekarni, będzie drożej niż w piekarni.

Tak można zniszczyć lokalnych rolników, mały handel rodzimy i suwerenność żywnościową. To i tania ziemia i tania siła robocza, to słabe państwo.

Inny aspekt: klęska ekologiczna w Ameryce i degradacja ekosystemów. To co się stało z Paragwajem, to nie tylko ostrzeżenie, to kierunkowskaz co będzie z puszczą amazońską wycinaną brutalne pod kolejne uprawy. Podobnie dzieje się w Chile przez wzniecone pożary trawiące lasy. Społeczne protesty (demonstracje) przeciw podpalaczom sugerują, że nie były to wydarzenia naturalne. Jest jeszcze inny skutek dewastacji lasów, o którym mało kto mówi. Z tych zniszczonych lasów wychodzą w kierunku siedzib ludzkich drobne zwierzęta, głównie gryzonie przenoszące mnóstwo wirusów, z którymi ludzie nie stykali się poprzednio i w stosunku do których nie wytworzyli odporności. To jest cała lista gorączek krwotocznych, skrajnie niebezpiecznych dla ludzkiego organizmu, powodujące epidemie zagrażające zdrowiu publicznemu. Takie zakaźne choroby są przenoszone z kontynentu na kontynent przez transport towarów.
Co na to wszystko tak uczulona na ekologię KE? Dodajmy ślad węglowy statków transportujących w jedną i drugą stronę towary, pewnie …100% eko jak UE wymaga od swoich obywateli od 2030 r. Wielka hipokryzja.

Jeszcze inny krytyczny element tej umowy, o którym praktycznie w ogóle się nie mówi i który rzuca światło na to, o co chodzi – minerały krytyczne z Brazylii – Załącznik 2-B umowy. Dostęp do południowoamerykańskich złóż litu, niobu i grafitu jest rzekomo warunkiem utrzymania konkurencyjności polskiego sektora bateryjnego oraz przemysłu stalowego, stanowiąc jedyną realną alternatywę dla dominacji Chin
( https://biznesenter.pl/na-czasie/1503-umowa-mercosur-o-co-w-niej-chodzi/).
Brazylia jest absolutnym hegemonem na rynku niobu, kontrolując ok. 90 proc. światowego wydobycia i przetwórstwa tego metalu. Argentyna, wraz z Chile i Boliwią mogą pochwalić się jednymi z największych na świecie zasobów litu.
Tylko, że Chiny już tam są i mają większe przebicie i chcą handlować ze światem – tym, który nie idzie na wojnę Trumpa. Nie musimy tego robić.
Inwestycje Pekinu w ciągu ostatnich 5 lat wzrosły w Brazylii o ok. 400 proc. do kilku miliardów dolarów. Przykładowo: chińskie firmy (takie jak gigant BYD czy CATL) we współpracy z brazylijskim CBMM (brazylijski koncern – monopolista wydobycia niobu) badają zastosowanie tlenku niobu w anodach baterii litowych.
A tenże BYD już od lipca 2025 produkuje samochody elektryczne w dawnej fabryce Forda w Camaçari. Zdolność produkcyjna 150 tysięcy aut rocznie, z planem na 300 tysięcy! Tania siła robocza, tańsza energia – to recepta na dominację na rynku. W Brazylii chińskie EV to ponad 80% rynku, a Great Wall Motor otwiera kolejną fabrykę w dawnej siedzibie Mercedes-Benz. To strategia omijania unijnych ceł! Zaleją nas w UE auta z Mercosur, a nie odwrotnie. Nadzieja Niemiec na konkurowanie są małe, bo samochody chińskie są dużo tańsze.

Jeszcze od Macieja Wilka https://x.com/MacVVilk/status/2009658462964178967 :
„To co najbardziej uderza w decyzji o podpisaniu umowy z MERCOSUR to – po raz n-ty – całkowite odklejenie elit EU od rzeczywistości.

To tak jakby lata 2020-24 – pandemia, wojna, załamania łańcuchów dostaw i globalny zwrot ku bezpieczeństwu strategicznemu – nigdy nie miały miejsca.

Debata o tym, czy MERCOSUR uderzy w europejskie rolnictwo „bardzo” czy „tylko trochę” jest wtórna. Nadrzędny problem jest inny: trzeba mieć wybitnie ograniczony umysł, żeby dobrowolnie osłabiać własną SUWERENNOŚĆ ŻYWNOŚCIOWĄ – w imię zwiększenia eksportu przemysłówki np. do Paragwaju.

To jest podręcznikowy przykład tego samego myślenia, które przez dekady pompowało wzrost Chin europejskim kapitałem i europejskimi technologiami, tylko po to, by w godzinie kryzysu to Europa musiała kupować od nich maseczki ochronne i podstawowe składniki leków, bo własnej produkcji już nie miała.

25 lat negocjacji i ZERO refleksji. Europejskie elity mentalnie zdają się nadal tkwić w okolicach 2000 roku – w fałszywym komforcie ‚końca historii’, nieograniczonej globalizacji i niezwyciężonego pochodu liberalno-demokratycznej rewolucji przez wszystkie kontynenty.

Tymczasem świat na naszych oczach wrócił do brutalnych zasad gry, w których rządzi twarda siła, bezpieczeństwo ekonomiczne, kontrola surowców i suwerenność w kluczowych sektorach [vide D. Trump, a bardziej skrycie międzynarodowe korporacje]…”

Ktoś pyta: Z wydłużonym czasem transportu, co zwiększa jego koszty, żywność ma być tańsza niż miejscowa – jakim sposobem?
Dumping. O specjalnych narzędziach i przywilejach finansowych korporacji w krajach Mecosur już było. Uwzględnijmy też, że tam są w stanie zebrać plony nawet 2 razy w roku (soja i kukurydza w Brazylii oraz Argentynie).

Natomiast już w 2025 roku rolnicy w wielu krajach UE mieli problem ze sprzedażą swoich płodów rolnych, bo albo nie było chętnych albo ceny skupu były dla nich bardzo niskie, albo zostawiali plony na polu lub oddawali ludziom w ramach samozbiorów.
Sytuacja jest dynamiczna – usłyszymy o kolejnych zagrożeniach i rzekomych profitach UE. Czas pokaże, kto miał rację – zwłaszcza w dłuższej perspektywie.