Mieć szerszą perspektywę,
odkrywać nowe horyzonty…
(z nagłówka bloga)
Igor Witkowski to polski badacz historii, tajemniczych zjawisk, ale przede wszystkim płodny pisarz.
Pełniejszą charakterystykę tego autora przedstawię dalej, ale najpierw parę słów wstępu.
Znam pana Igora od ponad dwudziestu lat. Byłem na jego spotkaniach autorskich, mam wiele jego książek (oczywiście przeczytanych), niektóre komentowałem w mediach społecznościowych, słuchałem jego audycji itd. To poszerzało moje horyzonty, dawało materiał do przemyśleń. Ostatnio przekazuję dalej niektóre jego wpisy z Facebooka (z profilu Igor Witkowski) dotyczące aktualnej sytuacji geopolitycznej.
Generalnie — polecam tym, którzy chcą więcej wiedzieć, chociaż w tym są też informacje burzące zakorzenione schematy i przez to trudne dla wielu osób. Otwieranie umysłów to „narzędzie” do zrozumienia świata i tworzenia lepszej przyszłości, która musi zerwać z tym, co wciąż hamuje rozwój — osobisty i społeczny — przy zachowaniu humanistycznych, uniwersalnych wartości.
Poniższy tekst jest adaptowany ze wpisu facebookowego via strona https://www.facebook.com/misjanowaziemia
(cytuję dokładnie):
Gdybyśmy mieli wskazać polskiego autora, który połączył zainteresowanie tajemnicami historii z pytaniami o duchowe przebudzenie człowieka i przyszłość naszej cywilizacji, Igor Witkowski z pewnością zasługiwałby na uwagę. To pisarz i publicysta, którego część czytelników zna przede wszystkim z książek o drugiej wojnie światowej, niezwykłych projektach technicznych i zagadkach przeszłości.
W jego twórczości rozwinął się jednak także drugi, obszerny nurt – dotyczący świadomości, religii, wewnętrznego rozwoju i przemian, które jego zdaniem mogą zasadniczo zmienić sposób życia na Ziemi. Właśnie tutaj pojawia się pytanie łączące wiele jego książek: co powstrzymuje człowieka przed wykorzystaniem własnego potencjału?
Witkowski urodził się w 1963 roku w Warszawie. Przez lata zajmował się historią wojskowości i techniką, był też redaktorem naczelnym czasopism „Technika Wojskowa” oraz „Druga Wojna Światowa”. Obok tych zainteresowań pojawiały się tematy wykraczające poza tradycyjny obraz historii. Pisał o UFO, dawnych cywilizacjach i zagadkowych budowlach, między innymi w książkach „Wizyty z nieba”, „UFO – przełom” oraz „Oś świata”. Z perspektywy jego późniejszej twórczości można dostrzec w tym szersze poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, czy rzeczywiście rozumiemy pochodzenie naszej cywilizacji i kierunek, w którym zmierza.
Najpełniejszym rozwinięciem jego zainteresowań przebudzeniem stała się wielotomowa seria „Instrukcje przebudzenia”. Już pierwszy tom, „Strategia przemian na Ziemi i Nowy Renesans”, przedstawia charakterystyczną dla autora wizję: ludzkość znajduje się przed głęboką transformacją, której istotnym elementem ma być zmiana świadomości. Witkowski zestawia przepowiednie, źródła religijne i relacje przypisywane kontaktom z pozaziemskimi cywilizacjami, szukając w nich wspólnego obrazu przyszłości. Są to jego interpretacje i hipotezy, ale właśnie rozmach tego zestawienia może zainteresować czytelnika. Osobisty rozwój zostaje tu umieszczony w kontekście losów całej ludzkości.
Kolejne części serii pokazują, jak szeroko autor rozumie przebudzenie. „Przekłamane przekazy chrześcijaństwa” dotyczą jego krytycznego spojrzenia na religijny przekaz, „Zakodowane przesłania starożytnych” kierują uwagę ku przeszłości, a „Droga ku gwiazdom” i „Dowody ingerencji w rozwój ludzkości” wprowadzają perspektywę kosmiczną. Dalej pojawiają się między innymi „Nieznane korzenie religii na Ziemi”, „Upadek Babilonu” oraz „Nowa kultura”. Już same te tytuły pokazują, że chodzi o próbę połączenia pytań zwykle rozpatrywanych osobno: skąd pochodzą nasze wierzenia, jak kształtuje się świadomość i czy sposób organizacji społeczeństwa pomaga nam dojrzewać.
Szczególnie ciekawą pozycją dla osób zainteresowanych możliwościami umysłu jest „Otwarcie trzeciego oka”, pierwotnie siódmy tom „Instrukcji przebudzenia”, później wznowiony pod własnym tytułem. Witkowski omawia w nim techniki postrzegania pozazmysłowego, które wiąże z amerykańskimi, radzieckimi i chińskimi programami służb specjalnych. Przedstawia je jako materiał do samodzielnego treningu i sposób kwestionowania utrwalonych przekonań o granicach percepcji. W jego ujęciu doświadczenie czegoś wykraczającego poza zwykłe postrzeganie może zmienić stosunek człowieka do rzeczywistości. Książka stawia więc konkretne pytanie: jak wiele z tego, co uznajemy za granice umysłu, wynika z naszych dotychczasowych przyzwyczajeń?
Ważnym i wyraźnie polemicznym elementem jego twórczości jest rozróżnienie między religią a rozwojem duchowym. W książce „Dlaczego religie muszą ustąpić miejsca wyższej duchowości” autor argumentuje, że odziedziczone systemy wierzeń mogą podtrzymywać mechanizmy hamujące rozwój wewnętrzny. Interesuje go duchowość rozumiana jako ewolucja człowieka, poznawanie własnej psychiki i przekraczanie ograniczeń. To stanowisko zdecydowane, z którym można dyskutować, ale stawia ono czytelnikowi istotne pytanie: czy przekonania, które dają nam poczucie bezpieczeństwa, pozwalają nam również się zmieniać?
Ten wątek nabiera bardziej praktycznego charakteru w „Sztuce rozwoju w nowej epoce”. Witkowski zajmuje się tutaj edukacją, kreatywnością i integracją osobowości, poświęcając szczególną uwagę rozwojowi dzieci. Odwołuje się również do własnych doświadczeń związanych z nauczaniem. Duchowe przebudzenie spotyka się więc z bardzo codziennym problemem: jak wychowywać człowieka, żeby rozwijał samodzielność myślenia i zdolność tworzenia? Dla czytelnika zainteresowanego konkretnym wymiarem przemiany jest to ważna część jego dorobku, ponieważ przenosi uwagę z zapowiedzi przyszłości na warunki, w których dojrzewa ludzki umysł.
Z kolei w „Historii ewolucji świadomości” autor przygląda się rozwojowi wewnętrznemu z perspektywy dziejów. Interesują go zarówno momenty, w których ludzie przekraczali wcześniejsze ograniczenia, jak i mechanizmy utrudniające takie przemiany. Książka nawiązuje do myśli Ericha Neumanna i podejmuje problem psychicznych oraz kulturowych barier rozwoju. W tym ujęciu przebudzenie ma również swoją historię. Można pytać, jakie warunki sprzyjały mu wcześniej i dlaczego społeczeństwa nieraz broniły się przed zmianami, które mogły poszerzyć ludzką niezależność.
Do przyszłości Witkowski wraca w „Cywilizacji Światła”, stanowiącej uzupełnienie „Przemian na Ziemi jako wrót do przyszłości”. Przedstawia w niej własną wizję świata po głębokiej transformacji oraz wewnętrznych przewartościowań potrzebnych do uczestniczenia w tej zmianie. Ważne miejsce zajmuje pokonywanie blokad i rozwijanie możliwości, które autor wiąże z przemianą świadomości. Czytelnik otrzymuje tu okazję do zastanowienia się, jak bardzo przyszłość społeczeństwa zależy od sposobu myślenia poszczególnych ludzi.
Po książki Igora Witkowskiego można sięgnąć z różnych powodów: z zainteresowania niezwykłymi możliwościami umysłu, potrzeby przyjrzenia się własnym przekonaniom albo ciekawości, jak duchowość może łączyć się z historią, edukacją i przyszłością cywilizacji. „Otwarcie trzeciego oka” kieruje uwagę ku percepcji, „Sztuka rozwoju w nowej epoce” ku wychowaniu i kreatywności, a „Instrukcje przebudzenia” ku szerszej wizji przemian. Nie trzeba podzielać wszystkich wniosków autora, żeby wejść z nimi w wartościową dyskusję. Najciekawsze pytanie, z którym można pozostać po takiej lekturze, dotyczy już nas samych: ile w naszym sposobie widzenia świata jest świadomego wyboru, a ile przekonań, których nigdy naprawdę nie sprawdziliśmy?
Igor Witkowski jest również częstym gościem Łukasza Kulaka na kanale „Nieznana Historia Świata” na YouTube, a my sami mieliśmy okazję przeprowadzić z nim wywiad, który możecie znaleźć na naszej stronie.
Jeśli ten post Cię zaintrygował i uważasz, że może przemawiać do innych – śmiało podziel się nim lub wyślij osobom, które mogą być zainteresowane!
——-
Tak więc czynię – przekazuję dalej.
Ale nie pierwszy raz, ponieważ przekazywałem podobne opinie wielokrotnie i w różnych miejscach.
Przykładowo na swojej stroniczce o książkach (rzadko teraz aktualizowanej) we wpisie Igor Witkowski i jego książki zrobiłem przegląd niektórych prac autora, a na Przemiany dla przyszłości zawarłem minirecenzję książki o tym tytule. Są na nextboox i inne wzmianki o omawianym pisarzu.
Na dziś książek Witkowskiego jest ok.100, więc spis ze strony www.igorwitkowski.com jest nieaktualny.
Także na tym blogu były wielokrotnie krótkie wzmianki o Witkowskim, np. w Obserwacje i dywagacje cz. 3, Ludzie, ale przede wszystkim we wpisie Czy wiemy czym jest rozwój?
Rozwój i jego rozumienie to jeden z wiodących tematów w twórczości Igora Witkowskiego.
W tym zakresie (chociaż nie tylko w tym) Witkowski jest unikalny nawet w skali światowej – jego wglądy i analizy sięgają stref, o których nawet wielu naukowców nie ma pojęcia.
Ta unikalność objawia się i w innych tematach, co jeszcze bardziej wzbudza podziw wiernych czytelników.
Sądzę, raczej bez wątpliwości, że pan Igor wie znacznie więcej niż wyraża publicznie, bo pewne sprawy są albo za trudne, albo byłyby zbyt silnym i przedwczesnym ciosem w psychikę odbiorców. Nie będę tutaj zdradzał, o co chodzi – wnikliwy czytelnik z otwartym umysłem to zrozumie, wyczuje.
Doceniam też doświadczenie edukacyjne Witkowskiego, jego oddanie rozwojowi młodego pokolenia, które zarówno doczeka wielkich przemian, jak i będzie ich wykonawcą. Służą temu książki, a nawet komiksy dla najmłodszych.
W audycjach i wywiadach, jakie znajdujemy na przykład na kanale „Nieznana Historia Świata” Łukasza Kulaka, poruszane są różne tematy, w tym także te dotyczące obecnych zjawisk na świecie i ich aspektów politycznych. Igor Witkowski udziela wywiadów też u innych twórców internetowych oraz pisze artykuły w czasopismach, np. w Nieznany świat. Tam ma dość często swoje pogadanki oraz daje zapowiedzi i omówienia dotyczące kolejnych książek.
—-
Ilustracja pochodzi z Misja Nowa Ziemia.
