Jakie książki kupuję?

Biedni mają duże telewizory, a bogaci duże biblioteki .

Jim Rohn

książka przy kawie

Mimo, że jestem ‚molem książkowym’ – od dłuższego czasu prawie nie kupuję beletrystyki.
Dlaczego?
Temat może kontrowersyjny, ale nie będę wdawał się w polemikę, tylko wypunktuję ważniejsze dla mnie powody.
1) nie mam już prawie miejsca na książki 🙂 – zachowuję je na to, CO kupuję (o tym dalej)
2) beletrystyka ma to do siebie, że danej pozycji nie czyta się raczej parę razy, a jeśli ktoś czyta – proszę bardzo, ale ja cenię sobie czas – chcę jeszcze dużo przeczytać innych książek, zatem nie ‚tracę’ go na stare
3) KUPUJĘ książki o charakterze edukacyjnym, podręcznikowym, encyklopedycznym, rozwojowym, przewodniki itp. – czyli praktyczne – takie, do których się wraca, by coś sprawdzić, zacytować, nauczyć się…
4) beletrystykę pożyczam, wymieniam się, a nawet pozyskuję jako gratis (by potem podobnie ją komuś podarować) – to łatwiejsze także dla osób z którymi mam takie relacje – mniejsze przywiązanie do tych pozycji i pole do wymiany poglądów i emocji
5) nie kupując beletrystyki – zaoszczędzam na to, co planuję kupić jw.
6) generalnie jestem rozczarowany poziomem współczesnej beletrystyki – łatwo źle trafić w księgarni – wolę pożyczyć jakąś pozycję, którą znajomy osobiście mi poleca
7) jest tyle e-booków w sieci, że można zdobyć coś za darmo i lub małym kosztem jako czytadło – bez gromadzenia na półce i ‚zbierania kurzu’ 🙂

A jednak czasem wyłamię się z tych reguł.

No i odkrywam na domowych półkach wielce stare powieści, o których wręcz zapomniałem – wracam do nich z sentymentem i nie dziwię się, że w jakimś remanencie ich się nie pozbyłem – były i są wartościowe.
Właśnie czytam sobie opowiadania St. Lema… (wieczne; mam bodajże większość jego książek).

PS. a kawę lubię jak książki…

#książki #lektury #podręczniki #encyklopedie #powieści #coczytam

Syndrom weekendu

Weekend jest wyczekiwany z utęsknieniem, ponieważ w ciągu tygodnia praca zawodowa, z której wracam po 17-tej, zabiera mi tyle sił i czasu, że już niewiele energii starcza na zajęcie się sprawami, które mnie naprawdę interesują. Niemniej codziennie spędzam w domu wiele godzin nad swymi sprawami, ale to nie wystarcza by je zrealizować, a jednocześnie podkopuje zdrowie i  wyłącza znacznie z życia rodzinnego. Źle się dzieje…

Weekend to okres który wreszcie mogę poświęcić dla rodziny, kultury i koniecznej rekreacji – przynajmniej częściowo.  W ciągu tygodnia zbiera się wiele rzeczy odkładanych właśnie na weekend: nie przeczytane gazety i czasopisma, setki (już po wstępnym odsianiu) e-maili i ich załączników, e-booki i zwykłe książki, sprawy „na mieście” na które nie starczyło czasu, porządki i inne prace i reperacje domowe, praca nad własnymi projektami, itd.

Marzę o tym żeby spotykać się z ludźmi, brać udział w seminariach i podobnych imprezach edukacyjnych – czasami udaje mi się to właśnie w weekend, ale generalnie nie lubię gdy jestem przez to zmuszany do kolejnych godzin spędzonych w zamkniętym, dusznym pomieszczeniu, na siedząco, właśnie np. w niedzielę.

Mam często żal do organizatorów, że jakby nie rozumieją że dla wielu osób jest to czas odpoczynku, który zabierają. A już paradoksalnie dla mnie brzmią propozycje sobotnio-niedzielnych nasiadówek na temat zdrowego trybu życia 🙂

Chociaż bardzo konsekwentnie przestrzegam by mieć w soboty i w niedziele zajęcia fizyczne, to niestety, i w weekend wiele mych zajęć sprowadza się znów do siedzenia przed komputerem. Jest to wreszcie okazja by znów zajrzeć na platformy społecznościowe, zobaczyć co u wirtualnych znajomych, wrzucić coś do twittera.

Problemem jest więc czas, a może efektywność. Co do efektywności, to nie mogę powiedzieć, że nie znam metod i że ich nie stosuję. Cały serwis http://www.L-earn.net jest w dużym stopniu poświęcony efektywności osobistej.

Zapewne wiele problemów by odpadło, gdybym nie musiał pracować, był niezależny finansowo. Idę małymi krokami (za małymi!) w tym kierunku – napiszę wkrótce o tym osobno. Powiem teraz tylko tyle, że jestem wręcz bombardowany różnymi propozycjami (90% z zagranicy), jednak ich rozpoznanie i weryfikacja  zabiera sporo dodatkowego czasu – często okazuje się, że są albo nie do zastosowania w Polsce, albo podejrzane, albo ryzykowne itd.

Sporo daje mi teraz internetowy kurs „Optymalizacji życia” , chociaż niektóre lekcje znane mi są od dawna i  odnośne zalecenia stosuję. Ideą, która rozpala moją wyobraźnię jest zwłaszcza tzw. semiretirement.

Wracam jednak do „syndromu weekendowego”.  Otóż zauważyłem od wielu tygodni, że weekend – zamiast przynosić odprężenie, powoduje jednak u mnie dodatkowe napięcie. Notes jest przepełniony setką spraw do zrobienia i nigdy nie udaje się ich w całości wykonać – lista więc narasta.

W dni robocze, zwłaszcza teraz późną jesienią, ranne wstawanie jest trudne i przykre – może to także podświadoma niechęć do mało lubianej pracy.  Nadto, ponieważ kładę się zawsze po 12, a wstaję przed 7, to czuję się niewyspany. „Odeśpię w weekend” – niestety w sobotę budzę się nawet jeszcze wcześniej niż normalnie i już nie mogę zasnąć. I w ogóle źle wtedy śpię. W głowie setki myśli i planów na dany dzień…

Dodatkowo, zbliża się koniec roku i konfrontuję się z rocznymi planami – czy zdążę je zrealizować i czy w ogóle…

Ciekawe, czy też tak macie? A może to początek choroby zwanej pracoholizmem?
Trzeba chyba zmienić strategię swego życia…

Zwracam uwagę …

Najlepszym uniwersytetem ze wszystkich jest kolekcja książek.
Tomas Carlyle

W nielicznych wolnych chwilach zajmuję się teraz prawie wyłącznie serwisem LepszeZdrowie.info
Chciałbym aby z nikłych początków nabrał pewnej „masy krytycznej”, która zasłuży na zainteresowanie czytelników. Mniej ważne wydają mi się teraz mechanizmy, to trochę poczeka…

Zwracam uwagę na dział Ściągnij sobie, w którym przybyło sporo darmowych e-booków. Są to przeważnie fragmenty większych całości – dla wstępnego zapoznania z danym tematem.

Zapraszam!

Witam!

Naj­ważniej­szy w każdym działaniu jest początek.
Platon

Witam!
Zacząłem dwa dni temu swego bloga od pewnego credo, które popularyzuję na wspomnianej stronie internetowej.

Zbierałem się długo do tego pisania, dopiero teraz mam więcej wolnego czasu. To, co miałem zrobić w biurze w styczniu, już zrobiłem i mogę popracować z/w domu. Trochę  lansowanej przeze mnie telepracy, trochę zajęcia się własnymi sprawami. Fajnie!

Nadgonię sprawy związane z mymi witrynami w Internecie, ale przede wszystkim zająłem się czytaniem – mam duże zaległości. Zaczętych parę książek i odłożonych mnóstwo wycinków z gazet, czasopisma i pliki z Internetu.

Czytam sporo, ale niestety tylko wtedy, gdy czas pozwala. Najbliżsi wiedzą, że zostałem w pewien sposób wynagrodzony za to czytanie, ale to … nasza tajemnica.

„Na warsztacie” mam teraz „Powrót z obcego świata” Pawła Lisickiego, „Wiedzę zakazaną” Rogera Shattucka *, „Praktyczny kurs pisarstwa” Katarzyny Siby oraz e-booki Vica Johnsona.

Kto to jest ten Vic? To facet z USA, który kiedyś wpadł na doskonały pomysł „internetowej reanimacji” klasyka literatury motywacyjnej Jamesa Allena i darmowego rozdawania jego słynnej książeczki „Tak, jak człowiek myśli”. Wokół tego dzieła i pomysłu Vic zbudował swoje internetowe imperium i stał się milionerem. Oczywiście dziś Vic robi jeszcze tuzin innych rzeczy – kto ciekawy, niech zajrzy na:

WWW.AsAManThinketh.net
WWW.Goals-2-Go.com
WWW.VicJohnson.com 

Ponad trzy lata temu postanowiłem i ja rozdawać tę książkę jako bonus dla wszystkich, którzy zapiszą się na mój biuletyn L-earNews (możliwe na górze każdej strony serwisu L-earn.net). Dzięki pomocy Vica przetłumaczyłem książeczkę na polski i wydałem w formie e-booka. [później w tym nowym miejscu].
Tu przyjmij go jako mój podarunek powitalny.

Wracając do aktualnych lektur – Lisicki pisze gładko i ciekawie, ale denerwuje mnie jego misyjność (którą uprawiał także na łamach Rzepy –  od niedawna jako jej redaktor naczelny).

Pokazuje „jedyny słuszny” kierunek filozoficzny. Jeśli starczy mi czasu i pary, napiszę esej o tym, że może się mylić.

„Wiedza zakazana”* (kupiona w antykwariacie, mimo nie tak dawnego wydania; czyżby już i książka była zakazana?) zapowiada się intrygująco, tym bardziej, że to moja nisza wśród osobistych zainteresowań. Ale dopiero zacząłem – za wcześnie komentować.

Tego bloga chciałbym potraktować jako bardziej osobiste uzupełnienie serwisów
WWW.L-earn.net i WWW.StefanGarczynski.pl , w którym będę mógł pokazać tło i kulisy mojej pracy, to będzie miejsce bardziej prywatnych refleksji. Może też być traktowany jako dodatkowa księga gości.

Zapraszam więc serdecznie mych czytelników i tych, co pierwszy raz…

W Warszawie mamy dziś piękną zimę – byłem w parku i zrobiłem sporo zdjęć.

Załączam jedno i pozdrawiam TAK słonecznie.


Leszek

 *

Roger Shattuck Wiedza zakazana. Od Prometeusza do pornografii, przekład Maria Borowska, Universitas 2001

Głównym tematem tej książki jest ludzka ciekawość i jej konsekwencje. Roger Shattuck – wykładowca na Harvardzie – omawia literackie przykłady dążenia do wiedzy, począwszy od Pandory, która zdejmując wieko z puszki, uwolniła smutek, troski i zło, poprzez Fausta, Frankensteina, do bohatera „Obcego” Alberta Camusa. W drugiej części książki analizuje moralne konsekwencje odkryć naukowych. Sporo miejsca poświęca także filozofii Markiza de Sade’a. Wszystkie te przykłady mają pomóc odnaleźć odpowiedź na najważniejsze pytanie, które stawia Roger Shattuck: czy są rzeczy, których nie powinniśmy wiedzieć?