[ artykuł usunięty – odwoływał do już nie istniejącego projektu; zobacz zastępczo teksty ogólniejsze, chociaż też niektóre podane tam propozycje biznesowe mogą być już nieaktualne]
Kategoria: gospodarka
Czas – jak go mieć? Część II
Nikt nie może cofnąć się w czasie i napisać nowego początku,
ale każdy może zacząć od dzisiaj i dopisać nowe zakończenie.
Maria Robinson
[To jest wpis archiwalny – wiele wymienionych wpisów i linków nie jest aktualnie dostępnych, ze względu na zawieszenie serwisu L-earn.net; mam nadzieję kiedyś to odtworzyć, a tymczasem niektóre linki w charakterze protezy odsyłają do roboczego tekstowego archiwum, sorry ...]
część II
Planowanie wiąże się ze strategią – zwłaszcza w biznesie.
Efektywność w biznesie to osobny, bardzo obszerny temat. Jego elementem są odpowiednie narzędzia, np. w marketingu. Podziwiam paru Amerykanów, których znam bliżej (a o wielu innych słyszałem), którzy stworzyli w Internecie biznesy automatyczne (lub prawie) – dzięki zastosowaniu odpowiednich nowoczesnych narzędzi. Zarabiają miliony praktycznie nie zajmując się swym biznesem i prowadzą bajkowy tryb życia – podróżując, oddając się rodzinie i swym hobby, pomagając innym. To przykład zastosowania dźwigni technologicznej ale i pewnej postawy mentalnej.
Powracam jednak do elementów podstawowych, bardziej przystępnych dla każdego.
Pracujesz na etacie i to on wyznacza Ci czas, uwzględniając dojazdy, sprawy rodzinne – już niewiele zostaje go dla Ciebie.
Nie jesteś wolny. A gdyby rozważyć wyzwolenie się z tego – ileż problemów z czasem mogło by zniknąć!
Ale ostrożnie! Samozatrudnienie może wpędzić Cię w jeszcze większy kierat. Pomyśl raczej o systematycznym budowaniu „na boku” pasywnego dochodu z programów partnerskich, jakimś mało angażującym na początek MLM – wg ogólnych zasad jakie znajdziesz w książkach Roberta Kiyosaki.
Wśród wielu „narzędzi” są i takie, które możemy stosować w życiu prywatnym. Czasem warto w to zainwestować, ale opłaci się.
Przykładowo – efektywna nauka (temu poświęconych jest wiele artykułów na www.L-earn.net ). Pomocna w tym i w oszczędzaniu czasu jest umiejętność szybkiego czytania , multiczytania, efektywnego notowania lub technik pamięciowych …
Ważne jest dobre wykorzystywanie czasu jaki mamy – np. przez zagospodarowywanie nawet jego niedużych porcji, przez podzielność czynności i uwagi, przez efekt synergii itp. – patrz Stwarzanie czasu oraz Opakowanie ekonomiczne 🙂
O „tworzeniu czasu” przeczytasz także w Ceń Swój Czas!, gdzie wspomniano jeszcze o delegowaniu zadań. To kluczowa sprawa do której przejdę na końcu.
W artykule Jak wygospodarować sobie więcej czasu podkreśla się wagę motywacji by mieć więcej czasu. Ciekawy przykład znajdziesz na blogu Jakuba Ujejskiego – http://produktywnie.pl/1399/brakuje-ci-czasu-przeczytaj-to/#more-1399 .
W ogóle na tym blogu znajdziesz kopalnię pomysłów, które podniosą Twoją efektywność, a jeśli chodzi o czas, to polecam jeszcze: A Ty na co przeznaczysz swoje 168 godzin? , Nie prześpij okazji – wcześniejsze wstawanie i dopasowanie pracy do swego zegara biologicznego to też sposób…
Musimy zdać sobie sprawę z tego, na co mamy wpływ a odpuścić sobie (przynajmniej na początku) sprawy trudne i „walkę z wiatrakami”. Czy nie masz wpływu na porządek wokół siebie? Czy nie masz wpływu na swoją energię przez odpowiednie odżywianie i regenerację sił (odpoczynek, rekreacja,…)? Itd…
Zasady efektywności osobistej wg PEP postulują szereg technik, z których ważne są porządki, samoorganizacja, odpowiednie planowanie, zasadę „zrób to teraz”, której podsumowanie daję poniżej.
- Zrób to teraz! I tylko jeden raz. Dzięki temu nie będziesz do tego wracać, zaoszczędzisz czas i zrealizujesz zadanie, które pozostając nie wykonane, utrudnia realizacje innych.
- Zrób to teraz! A mniej spraw będzie zaprzątało twój umysł. To pozwoli ci bardziej skoncentrować i szybciej pracować.
- Zrób to teraz! I rozwiąż swój problem, zanim urośnie. W ten sposób małe problemy nie będą przeradzać się w wielkie, których rozwiązanie wymaga dużo więcej czasu. Efektem tego będzie mniej sytuacji kryzysowych.
- Zrób to teraz! A nie będziesz tracić czasu na wyjaśnienie, dlaczego tego nie zrobiłeś. Tym samym unikniesz zakłóceń rytmu pracy i poprawisz jej jakość.
- Zrób to teraz! A nie będą niepokoić cię sprawy, które niezbyt lubisz. Jeśli odkładasz niemiłe czynności na później, nie przestajesz o nich myśleć. Twoja praca jest wtedy mniej efektywna, a ty się stresujesz.
Mógłbym jeszcze dłużej i dłużej, ale… cenię Twój i swój czas, więc zbliżamy się do resume, w którym dodam jeszcze parę świeższych myśli.
Jedno z podsumowań zawarłem kiedyś w Organizowanie się w czasie, ale tutaj skrócę to jeszcze bardziej:
Podsumowanie – jedno z możliwych.
- Stosuj priorytety – w szczególności w matrycy zarządzania czasem (zwanej też ćwiartkami priorytetów lub diagramem Eisenhowera) zwróć uwagę na pole B lub II – prawa górna część – to zadania ważne i nie pilne.
- Pamiętaj o Prawie Parkinsona — ustalaj krótsze terminy.
- Zmotywuj się do działania – nagradzaj się za postępy.
- Zasada Pareto – zwana inaczej 20 – 80. Należy się skupiać na rzeczach, które przyniosą największe efekty.
- Skup się strategicznie, tj. nie rozpraszaj sił na zbyt wiele projektów naraz, ale także taktycznie w codziennej PRACY (nie każda czynność jest pracą), staraj się wykorzystać energię skupienia i jej momentum.
- Problemy trzeba rozwiązywać lub przestać się nimi zajmować. Zamiast na nie narzekać – działaj. Nic nie osiągniesz bez realnego DZIAŁANIA, chociaż planowanie też jest elementem działania.
- Nie marnuj czasu na zajmowanie się cudzymi sprawami (chyba że na tym polega twój zawód lub misja) oraz unikaj nagłych spotkań/przerywników, które wyrywają z rytmu pracy.
- Każdy ma takie godziny, kiedy wykazuje niespożytą energię i wyjątkową koncentrację (tzw. indywidualny zegar biologiczny). Wtedy zaplanuj najtrudniejsze zadania i najważniejsze sprawy.
- Pracę na jutro rozplanuj już dzisiaj – np. określ 6 zadań i ZAPISZ je w kolejności priorytetów. Nie wykonuj następnego, zanim nie skończyłeś pierwszego.
- Miej czas dla siebie. W ciągu dnia, a przynajmniej wieczorem – przed zaplanowaniem działań jak w punkcie poprzednim – zrób sobie przerwę na zebranie myśli, skoncentrowanie się i planowanie. Zamknij drzwi, nie odbieraj telefonów i spokojnie zastanów się, co zostało do zrobienia.
- Zostaw sobie ok. 20% czasu na rzeczy niezaplanowane lub jako rezerwę, gdyby twoje szacunki czasowe się nie sprawdziły. W razie „superaty” przeznacz ten czas na dodatkowe planowanie i działania wyprzedzające (sprawy ważne a nie pilne) lub odpoczynek/relaks.
- Na efektywność ma wielki wpływ gospodarowanie nie tyle czasem, co Twoją energią – patrz Optymalizator życia
- Zainwestuj w narzędzia („ostrzenie piły” Coveya) i dźwignie organizacyjne.
I tu dochodzimy do bodajże najważniejszego punktu – zwłaszcza, gdy prowadzisz jakiś biznes, udzielasz się społecznie a brak Ci czasu. Pomimo stosowania ww. metod – może Ci wciąż go brakować, jeśli nie nauczysz się i nie zastosujesz delegowania zadań (outsourcing).
Potraktuj swe życie jak biznes, bądź jego menedżerem. Coś Ci nie wychodzi dobrze – zleć to komu innemu. Masz pomysły, ale nie wiesz jak je zrealizować – podeprzyj się innymi, wykorzystaj mądrość i umiejętności innych, nie wyważaj otwartych drzwi. Stwórz sobie zespół „mastermind„.
Tak działają liderzy, biznesmani z wizją. Nie zawsze to musi kosztować.
Na mniejszą skalę – patrz – wiele z wymienionych artykułów napisał kto inny, mam te artykuły za darmo dzięki znajomościom, wykorzystaniu darmowych źródeł informacji. Innym razem warto trochę zainwestować. Jest wielu freelancerów i serwisów usługowych w Internecie. Gdy zaczynałem L-earn.net – prawie nie umiałem tworzyć stron www, i nie bawiłem się w to. Dziś jest jeszcze łatwiej, są liczne CMSy, gotowe szablony itp.
Możesz także wykorzystać tzw. banki czasu (odkryłem to przed laty – http://l-earn.net/index.php?id=300 ), ale obecnie mamy zorganizowane formy np. http://bankczasu.org/ , http://www.lepszyswiat.org.pl/bank-czasu.html i inne.
Może być pewien problem z twórcami, artystami, bo jeśli masz w głowie obraz swej powieści lub utworu muzycznego, to prawdopodobnie sam chcesz je napisać.
Jeśli jednak potraktować to jak rzemiosło, to wzorem dawnych mistrzów malarstwa, którzy zatrudniali uczniów robiących kopie lub mutacje dzieł mistrza, można i dziś pewne rzeczy zlecić, znam nawet faceta, który tak pisze książki, nie mówiąc o automatach do pisania artykułów marketingowych 🙂
Ale to już inna opowiastka.
—
PS. Napisanie tego artykułu zajęło mi trochę czasu, ale wykorzystałem dźwignię gotowych materiałów. No i było warto – temat jest ważny i sporo osób może na tym skorzystać.
Podaj dalej 🙂
Czas – jak go mieć? – cz. I
Czas nie czeka na nikogo. Wczoraj jest historią, jutro jest tajemnicą.
Dziś jest darem. (Może dlatego nazywa się po angielsku PRESENT?)
[To jest wpis archiwalny – wiele wymienionych wpisów i linków nie jest aktualnie dostępnych, ze względu na zawieszenie serwisu L-earn.net; mam nadzieję kiedyś to odtworzyć, a tymczasem niektóre linki w charakterze protezy odsyłają do roboczego tekstowego archiwum, sorry ...]
Żyjemy w „intensywnych” czasach, w których natłok informacji, wymagania zawodowe, liczne pokusy i wyzwania, „wyścig szczurów” a nawet zwykła potrzeba przetrwania powodują, że odczuwamy coraz większy brak czasu.
Sam tego doświadczałem (i jeszcze nie do końca się pozbyłem) i dlatego temat ten nurtuje mnie od dawna. Można powiedzieć, że gdy uruchamiałem w 2003 r. witrynę www.L-earn.net , to jedną z przyczyn była konfrontacja z tym problemem. Hasło witryny „Efektywność i rozwój osobisty” mówią za siebie: metodą na czas jest efektywność, by ją osiągnąć – trzeba się odpowiednio rozwijać – chodzi o filozofię życia, postawy, stosowanie odpowiednich narzędzi i metod, itd.
Tak naprawdę, to moje zainteresowanie datuje się od lat młodości, gdy za Kotarbińskim i innymi uczyłem się prakseologii.
Ten artykuł będzie krótką rekapitulacją tych przemyśleń (w zasadzie tylko wg wyboru materiałów ww. serwisu publikowanych tam na przestrzeni lat – by nie przeładowywać treścią) .
Oczywiście, tematem tym zajmuje się wiele osób – wiele się od nich nauczyłem.
Z drugiej strony – czasem drażni mnie powielanie pewnych sloganów, np. „KAŻDY z nas ma tyle samo czasu – 24h na dobę”.
Nie jest to prawda – w tym sensie, że są osoby, które mają dużo czasu nie przez swoją efektywność, ale dlatego, że ich życie jest puste, bo nie mają ambitniejszych celów ani zainteresowań – „zabijają” czas telewizją, grami on-line itp. Nie o takich osobach będzie tu mowa.
Z drugiej strony- przepuśćmy, że ktoś podjął się jakiejś pracy do wykonania w tydzień, która nawet przy ostrym zaangażowaniu wymaga 140 roboczogodzin, to nawet gdyby nic innego nie robił, pozostanie mu tylko po 4 godzin snu. Takie sytuacje dotyczą zwłaszcza twórców, gdy trudno wyręczyć się kim innym (o tym jeszcze później). Trudno powiedzieć, że obie te grupy osób mają tyle samo czasu!
Podobnie, inna jest sytuacja kogoś kto ma 70 lat i nagle postanawia, że zwiedzi cały świat (czy zdąży, czy starczy mu sił?), a inna młodego człowieka, który ma życie przed sobą, a jeśli też chce zwiedzić cały świat, to może zacząć już „dziś” – wykorzystując np. semiretirement . [Na marginesie: od S. Schabowskiego dowiecie się sporo i o optymalizacji życia, w tym – w aspekcie czasu].
Zanim dojdę do konkluzji (komu teraz zależy na czasie – może do nich przejść od razu na końcu artykułu) – jednak trochę rozważań i przykładów.
Rada: wybierz sobie po wytłuszczeniach to, co Ci rzuca się w oczy jako ważne dla Ciebie. Wtedy warto przeczytać polecony artykuł/materiał źródłowy.
Sam czas jest wielką tajemnicą – artykuł O czasie m.in. pozwoli Ci ocenić wartość czasu oraz poznać trochę jego naturę (to jednak szerszy temat nie na tę okazję).
Wiemy wszyscy, że czas ma też aspekt subiektywny – np. Paradoks CZASU (Ernsta Pöppela).
Czas zatem jest jednym z wielkich dóbr – wiele rzeczy można kupić, gorzej z czasem. Czas = nasze życie, suma doznań, samorealizacja. Ideał: mieć czas i pieniądze – jeśli ma się pieniądze – jest prościej, bo można nie pracować w zwykłym zawodowym znaczeniu, wiele spraw zlecić innym. Ale wiele osób zapatrzonych w pieniądz zdaje się nie mieć czasu by korzystać ze swej zamożności. Zatem warto się zastanowić, jakoś to zrównoważyć – patrz np. art. Szybko-wolno i Złota reguła 24=3×8, czyli właściwy balans w życiu.
Iwona Kubis pisze (http://l-earn.net/index.php?id=392 ):
Zwolnij, rozejrzyj się, może akurat mijasz coś pięknego, kogoś niepowtarzalnego i okazja na ich spotkanie więcej się nie powtórzy? Czy warto tak pędzić? Dla kogo? W imię czego? Może lepiej poświęcić czas na nauczenie się metod, jak żyć efektywniej nie tracąc czasu a go zyskując?
Mówi się o dobrym zarządzaniu czasem, lepiej mówić o zarządzaniu sobą w czasie, bo de facto w małym stopniu rządzimy czasem 🙂
W artykule Zarządzanie sobą w czasie rozważa się pojęcie „złodzieje czasu”, wiele technik organizacyjnych, wśród nich paradygmat ważności, diagram Eisenhowera, zasady planowania czasu, sposoby na pokonanie odwlekania zadań.
Podobne techniki znajdziesz w Skuteczność wg Stephena R. Coveya .
Autor położył podwaliny pod nową generację metod zarządzania czasem – w ramach swej ogólnej teorii i praktyki (!) efektywności. Te generacje to:
Generacja 1. – notowanie zadań i spraw – jako wyraz jakiegoś zakresu ich ogarniania
Generacja 2. – stosowanie kalendarza do przewidywania i planowania zajęć
Generacja 3. – współczesne metody „zarządzania czasem” uwzględniające priorytety, cele o różnym horyzoncie
Generacja 4. – zarządzanie sobą w czasie dla pielęgnacji i wzmacnianiu związków, osiągania rezultatów (Covey – zwłaszcza w jego książce 8. nawyk).
Jedną z zasad jest „Rób najpierw to, co najważniejsze” .
Wiąże się to z uogólnioną zasadą Pareto , np. Pięć sekretów stosowania w życiu zasady 80/20 .
Dla przypomnienia: Zasada głosi, że 20% przyczyn generuje 80% skutków, czyli np. pracując nad czymś prawdziwą wartość tworzysz tylko w 20% tego czasu (80%). Reszta jest już dużo mniej efektywna. Ta reguła sprawdza się chyba wszędzie z małymi odchyleniami: 20% ludzi posiada 80% bogactwa, 20% kierowców generuje 80% wypadków itd. itp.
W szczególności autor sugeruje: Zrób listę tego, czego nie masz robić. Zastanów się, co tak naprawdę liczy się dla ciebie i stanowi wartość w twoim życiu, a następnie przestań robić wszystko to, co nie ma wartości lub nie czyni cię szczęśliwym.
W Strzeż się zasady 80/20 autor daje wskazówki jak praktycznie wykorzystać tę zasadę oraz podaje ciekawą zasadę „podwójnego Pareto”.
Uważaj też na następujące prawo Parkinsona:
„Praca rozszerza się wprost proporcjonalnie do czasu wyznaczonego do jej wykonania”.
Sprowadza się to m.in. do: Wyznaczaj terminy. Krótsze terminy. Nie odwlekaj!
To element zagadnienia planowania, przewijającego się przez większość artykułów.
W Planowanie – wstęp. Cele planowania i w planowaniu podkreślam rolę wyboru celów i terminów, omawiam zasadę SMART, podaję niektóre narzędzia (od czasu publikacji artykułu bodajże w 2004 r. pojawiły się już nowe!) , podaję wykaz literatury.
—
Gazy cieplarniane, smugi na niebie i podejrzenia
By wiedzieć, co ludzie rzeczywiście myślą,
zwracaj raczej uwagę na to, co robią, a nie na to, co mówią.
Kartezjusz
Niedawno umieściłem na Facebooku post dotyczący sposobów ograniczania emisji CO2 – jako przyczynek do dość ożywionej dyskusji jaką wywołałem w związku z tzw. chemtrails.
http://www.facebook.com/album.php?aid=37773&id=100000416050412&l=b46a85dea9
(już o tym zjawisku wspominałem na tym blogu, np. Co z tym ociepleniem klimatu?).
Poniżej rozszerzyłem nieco ów post, ale najpierw – dla nie wprowadzonych w temat – parę słów wstępu.
Świat odnotowuje od paru lat pojawianie się licznych smug na niebie, które mogłyby być interpretowane jako tzw. smugi kondensacyjne za samolotami odrzutowymi. Każdy je widział.
Ale TE ślady są inne (tutaj dla ilustracji podaję jedno zdjęcie, dużo więcej umieściłem na FB, a jeszcze więcej odnajdziecie oczywiście w Internecie).
Dla wygody używam dość popularnego globalnego określenia chemtrails (ślady chemiczne), chociaż nie wiem na 100%, że są to właśnie takie ślady, a zwłaszcza że wszystkie, które tak wyglądają, nie są zwykłymi smugami kondensacyjnymi.
By opisać pokrótce różnice (moje krótkie resume na podstawie dużej ilości obserwacji na całym świecie) – chemtrails:
- często nie mają ścieżek równych w ilości silnikom samolotu
- nie zanikają po paru-kilkunastu minutach (jak smugi kondensacyjne)
- są od początku dość szerokie (w przeciwieństwie do smug kondensacyjnych)
- rozpraszają się powoli (do paru godzin) tworząc szerokie pasma chmur
- na ogół powstają na niższym pułapie (to moje wrażenie)
tworzone są w miejscach (także) gdzie nie ma szlaków regularnych przelotów - pokrywają w zbliżonym czasie sporą połać nieba w liniach równoległych i krzyżujących się wzajemnie (jakby zadanie pokrycia smugami danego terenu)
- często (ale nie zawsze) są tworzone wczesnym ranem, jakby w intencji ukrycia swego źródła przed ludźmi, bywa że po paru godzinach niebo już do końca dnia jest czyste, a przecież samoloty komunikacyjne latają cały dzień…
- są dnie i okresy, gdy to zjawisko nie jest widoczne oraz dnie bardzo dużego natężenia (a przecież zwykły ruch lotniczy jest dość regularny)
- samoloty odrzutowe latają od bardzo wielu lat, a zjawisko chemtrails obserwuje się bodajże dopiero od 2004 r.
Były robione badania wykraczające poza same wzrokowe obserwacje, są też podobno relacje paru „niesubordynowanych” pilotów – jako dodatkowe świadectwa.
Odnośne władze i naukowcy (?) milczą na ten temat a raczej zbywają to krótkim „to zwykłe smugi kondensacyjne”, a w najlepszym przypadku przyznają, że prowadzi się rozpylanie dla ograniczenia – przez powstałe nietypowe chmury- promieniowania słonecznego, którego wzmożenie podobno powoduje ocieplenie Ziemi.
To zderzenie sprzecznych informacji generuje liczne podejrzenia o działania spiskowe. Ponieważ stwierdzono toksyczność wywoływanych chmur, posuwają się one nawet do mocnych oskarżeń o celowe trucie ludzi, osłabianie ich systemu immunologicznego – w interesie wielkiej farmacji albo nawet dla depopulacji ludzkości.
Mam nadzieję, że nie jest aż tak, ale nawet samo zwiększanie albeda w ten sposób powoduje poprzez efekty uboczne więcej szkody niż pożytku, jest prawdopodobnie wielkim pogwałceniem zasady ostrożności i demokracji – na dużą globalną skalę.
Nie chcę rozwijać tego wątku – znajdziesz wiele takich hipotez i dyskusji w sieci.
Jeśli misją „zbawicieli ludzkości”, którzy skrycie działają aby ograniczyć promieniowanie słoneczne (zwiększenie albedo atmosfery) jest przeciwdziałanie „globalnemu ociepleniu” , to dotykamy szerszego problemu. Dodałem cudzysłów, ponieważ to zjawisko nie jest pewne, ma wielu oponentów – także w środowiskach naukowych.
Nie wiem jak jest naprawdę – dałem temu kiedyś wyraz w artykuliku http://lepszezdrowie.info/dylemat.htm .
Jednak, przypuśćmy, że globalne ocieplenie istnieje.
Jeśli to wpływ działania człowieka, który – jak się mówi – generuje zbyt dużo dwutlenku węgla i innych gazów cieplarnianych, to istnieje szereg innych środków by temu zapobiegać i bez tak szkodliwych skutków ubocznych.
(koniec przydługiego wprowadzenia)
—-
Jak ograniczać emisję lub bilans dwutlenku węgla/gazów cieplarnianych?
(w opozycji do wątpliwego manipulowania pogodą przy pomocy chemtrails i innych metod ingerujących w atmosferę):
1. Zalesiać nieużytki
2. Powstrzymać wyręb lasów/racjonalna gospodarka leśna (głośna sprawa puszcz tropikalnych, ale nie tylko)
3. Zmieniać energetykę w kierunku źródeł naturalnych (np. Polska stoi na bogatych złożach geotermalnych), odnawialnych (np. biomasa zapewnia prawie zerowy bilans), bezpiecznej energetyki jądrowej
4. Oszczędzać energię (poszerzać świadomość obywateli w tym zakresie – efekt skali), energooszczędne budownictwo, procesy produkcyjne (poprawa sprawności energetycznej, w tym zaawansowane sterowanie i kontrola), bezpieczne produkty (patrz refleksja na temat ekologiczności pewnego produktu , itp.
5. „Czyste” technologie produkcyjne, w szczególności w zakresie emisji gazów cieplarnianych – zastosowanie w procesach przemysłowych metod wychwytywania CO2, pochłaniaczy i zbiorników gazów cieplarnianych
6. Racjonalizować transport, zwłaszcza samochodowy – w dużej skali: systemy transportu miejskiego i dalekiego („TIRy na tory”), odpowiednie projektowanie miast, a w małej (?) skali – użytkowanie samochodów, samochody o mniejszych emisjach i spalaniu benzyny, ograniczanie ruchu, alternatywne środki lokomocji – te dwa tematy są poruszane np. na http://www.BezSamochodu.pl.tl
7. Ograniczanie lub unowocześnianie transportu lotniczego (olbrzymie emisje!)
8. Ograniczanie zbędnych podróży (w sukurs przychodzi biznes elektroniczny, telekonferencje itp. – zapraszam do refleksji na Internet …ekologiczny
9. Zmieniać profil produkcji rolniczej w kierunku ograniczania hodowli zwierząt i produkcji mięsa, która jest bardzo energochłonna – patrz np. w artykule http://lepszezdrowie.info/niedorzecznosci.htm , i inne w sieci
10. Wreszcie – rozumna i dalekowzroczna polityka, łożąca na rozwój nauki, zrównoważony rozwój i widząca dobro ludzi we wszystkich aspektach.
Do tematu będę powracał…
Ekologiczne?
Zamiast naprawiać świat
poradź sobie najpierw ze swoją głupotą.
Stefan Garczyński.
Dość powszechnie używa się sformułowania „ekologiczne” do takich wyrobów jak sztuczne futra i kożuchy, torby, buty, galanteria i buty wykonane z różnych plastików.
Na bazie takiego widzenia sprawy powstała moda a nawet ruch społeczny („naprawiaczy świata”) by nie używać futer lub innych produktów odzwierzęcych.
Czy w rzeczywistości są one ekologiczne?
Po pierwsze, jak wiadomo, większość tworzyw sztucznych nie rozkłada się naturalnie, przeciwnie – ich rozpad może trwać setki lat.
Po drugie – niektóre tworzywa zawierają substancje szkodliwe.
Po trzecie – produkcja tworzyw wymaga dużych ilości energii i wody oraz chemikaliów, z których część stanowi toksyczny odpad produkcyjny.
Po czwarte – jeśli ekologię pojmować w pełni, ekologiczne jest to, co jest zdrowe dla człowieka. Buty ze sztucznej skóry są nieprzewiewne, w zimie chłodne, koszule z tworzyw podobnie, potliwe, nieprzyjemne i często uczulające – itd. itd.
Generalnie – tworzywa sztuczne są „ciałem obcym” w przyrodzie, natura nigdy wcześniej ich nie miała, nie powstały też bakterie, które potrafiłyby rozkładać większość plastików.
Są też szkodliwe gdy dostaną się do organizmów żywych.
Odkryto, że niektóre tworzywa krusząc się wydzielają opary, mini pyłki i włókna szkodliwe dla zdrowia. Znajdują się one zarówno w powietrzu jak i w wodzie. Zbliż się w gorące dni do popularnych „orlików” – powietrze jest przesycone oparami a biegające po „murawie” dzieci (!) wykruszają wspomniane pyłki i oddychają nimi. Dziękuję za taki sport. Na marginesie – trudno nazwać ekologiem kogoś, kto nie dba o swoje najbliższe otoczenie – swoje ciało. Z plastikami spotykamy się też w codziennym życiu domowym – nie zawsze zdajemy sobie sprawę z czyhających niebezpieczeństw dla zdrowia, jakie stąd się biorą. *
W wodach, zwłaszcza oceanów, utworzyły się nie tylko olbrzymie ławice plastikowych śmieci, ale także wody te są już zanieczyszczone mikrowłóknami. Flora się degeneruje, a fauna cierpi i ginie od tych śmieci.
Nasz system recyklingu jest ograniczony i niewydolny, a w ogóle wiele śmieci trafia do … lasów, stawów i na otwarte wysypiska.
Produkcja torebek i galanterii (także tej do kuchni, meblowej itp.) z tworzyw jest stosunkowo tania, więc mamy niebywały zalew takich towarów, które podlegają modzie i są nader często i szybko zastępowane kolejnymi. Stoi za tym duży przemysł powiązany z „big oil” który chcąc wypchnąć na rynek jak największą ilość swoich produktów, jest także zamieszany w propagandę przeciw produktom naturalnym. W wyniku tej nagonki i ostracyzmu zanikło wiele tradycyjnych rzemiosł.
No dobrze, ale jaka jest alternatywa?
Powiem rzecz niepopularną w naszym świecie coraz większej poprawności politycznej i ekologicznej.
Otóż, właśnie klasyczne futra i kożuchy, skórzane buty i inne wyroby naturalne SĄ ekologiczne.
Skóra, włókna naturalne rozkładają się szybko i nie zawierają tylu toksycznych elementów co tworzywa sztuczne.
Ale zwierzęta? – zaoponują ekolodzy i wegetarianie.
Wiem, sam przez lata agitowałem i agituję na rzecz zwierząt i czuję problem **.
Powiem tak: hodowla bydła i trzody nie zaniknie tak szybko jakbyśmy chcieli. Zamieszane są zbyt duże interesy a i technicznie to też będzie dość długi proces. Abstrahuję tutaj nawet od polskiego interesu gospodarczego na bazie hodowli, który chętnie przyjęłaby konkurencja zagraniczna. Skoro zabija się zwierzęta dla mięsa, to utylizacja skór jest procesem wtórnym.
Trzeba dodać, że mięso, wbrew propagandzie eko, jest zdrowe, jeśli pochodzi z dobrej hodowli (tj. w warunkach naturalnych i w czystym środowisku).
Dostarcza niezbędnych kwasów tłuszczowych egzogennych, w przeciwieństiw do diet wysokowęglowodanowych (ale to osobny szeroki temat).
Mam nadzieję, że do czasu kiedy masowa hodowla zmniejszy się lub nawet zaniknie (prawdopodobnie tak będzie, bo taka produkcja mięsa – poza aspektami etycznymi i zdrowotnymi – jest wysoce ekonomicznie nieefektywna – patrz np.
http://lepszezdrowie.info/niedorzecznosci.htm ), zostaną wynalezione takie tworzywa i procesy, które zapewnią im ekologiczność (np. biodegradowalność) na poziomie produktów naturalnych przy zachowaniu ich zalet.
Poza tym – czy nie ma w ruchu antyfutrzarskim hipokryzji? Czy ci protestujący nie jedzą mięsa? Czy pikietują rzeźnie i masarnie?
Oczywiście – naturalne futra czy kożuszki są droższe, podobnie buty.
Ale czyż nie wolelibyśmy mieć wygodnych, eleganckich i zdrowych butów skórzanych?
Czy kobieta musi mieć np. 20 torebek zamiast kilku eleganckich skórzanych lub materiałowych, które mogą być nawet tańsze od plastikowych?
Kożuszek może być zastąpiony nawet bardziej elegancką kurtką bawełnianą z wkładem puchowym lub też bawełnianym.
Co o tym myślisz?
* Zobacz późniejszy artykuł BPA- wiesz o tym?
** Kiedyś później napisałem artykuł Nie jestem wegetarianinem.
DOPISEK po … 14 latach.
Problem narasta. Tak jak np. ekspansja rynku odzieżowego.
Jego globalna wartość w 2024 r. szacowana jest na 1, 79 biliona dolarów.
Przeważająca część tej ogromnej gospodarki nadal przyczynia się do degradacji środowiska, wykorzystując tanią siłę roboczą i zaśmieca planetę.
Ponad 60% włókien tekstylnych to obecnie materiały syntetyczne, w przeciwieństwie do bawełny, lnu, konopi a nawet wiskozy. Coraz trudniej znaleźć konfekcję z tych materiałów, chyba że wśród drogich produkóe luksusowych.
Góruje tandeta, której cena w sklepach jest niewspółmierna do wartości. Jeśli takie nasze ubrania znajdą się na wysypisku śmieci – w większości nie ulegną rozkładowi.
Co sekundę trafia tam lub do spalarni odpowiednik jednej śmieciarki.
Nadal procesy recyklingu i utylizacji są niedoskonałe lub/i kosztowne.
Także co roku z prania uwalnianych jest do oceanów aż 500 000 ton mikrowłókien, co odpowiada w masie ilości 50 miliardów plastikowych butelek
Do tego dokładaja się miliony ton detergentów i innych szkodliwych substancji zatruwających wodę i glebę.
W całość tematu wplata się obecnie wzmożona narracja o ociepleniu klimatu, w której (niezależnie od fałszu co do konsensusu naukowego w sprawie udziału człowieka poprzez CO2) jakby pomija się lub marginalizuje wpływ tych śmieci i przemysłowych procesów ich ew. utylizacji na „ekologię klimatyczną”.
Temat ekologii na tym blogu był wzmiankowany wielokrotnie – patrz tagi #eko #ekologia #klimat itp. powiązane.
Internet … ekologiczny
Niespodziewany aspekt Internetu łagodzi te krytykowane.
LK
Internet bardzo zmienił nasze życie. Stał się nie tylko przełomem technologicznym, ale zmienił wiele w sensie społecznym a nawet kulturowym.
Wśród wielu zmian jakie wprowadził zauważam znaczący wpływ na … ekologię.
Niebywały postęp w dostępie do informacji ma duży wpływ na edukację, w tym ekologiczną, umożliwia integrowanie się ludzi wokół spraw ekologii, organizowanie akcji i monitoringu zagrożeń.
W monitoringu społecznym i instytucjonalnym Internet spełnia też rolę czysto techniczną – można budować bazujące na nim systemy powiadamiania, sterowania i interwencji.
Internet umożliwił pracę zdalną, telekonferencje, szkolenie na odległość – wszystkie te wynalazki potencjalnie zmniejszają zapotrzebowanie na fizyczne przemieszczanie się. Oprócz efektu ekonomicznego wprost ma to wpływ na zmniejszenie zużycia benzyny, mniejsze zanieczyszczenie powietrza, oszczędza czas.
Zwłaszcza zimą teoretycznie oszczędza to energię na ogrzewanie tych pomieszczeń, które potrzebne byłyby do zgromadzenia ludzi fizycznie.
E-maile wypierają tradycyjną korespondencję, e-booki i e-prasa zmniejszają udział wydawnictw drukowanych. Wiadomo, to zaoszczędza drzew i różnych zasobów naturalnych i energii używanych do produkcji papieru.
Postępującą zmiana w sposobie dystrybucji plików – z nośników takich jak CD w kierunku ich przesyłania przez Internet, redukuje pośrednio zanieczyszczenia związane z produkcją tych nośników, ich opakowań i zmniejsza potrzeby transportowe. W efekcie będzie też mniej śmieci.
Wyrazem tego trendu jest po części moja stroniczka na FB Future Books.
Internet bardzo zmienił nasze życie. Stał się nie tylko przełomem technologicznym, ale zmienił wiele w sensie społecznym a nawet kulturowym.
Wśród wielu zmian jakie wprowadził zauważam znaczący wpływ na … ekologię.
Niebywały postęp w dostępie do informacji ma duży wpływ na edukację, w tym ekologiczną, umożliwia integrowanie się ludzi wokół spraw ekologii, organizowanie akcji i monitoringu zagrożeń.
W monitoringu społecznym i instytucjonalnym Internet spełnia też rolę czysto techniczną – można budować bazujące na nim systemy powiadamiania, sterowania i interwencji.
Internet umożliwił pracę zdalną, telekonferencje, szkolenie na odległość – wszystkie te wynalazki potencjalnie zmniejszają zapotrzebowanie na fizyczne przemieszczanie się. Oprócz efektu ekonomicznego wprost ma to wpływ na zmniejszenie zużycia benzyny, mniejsze zanieczyszczenie powietrza, oszczędza czas.
Zwłaszcza zimą teoretycznie oszczędza to energię na ogrzewanie tych pomieszczeń, które potrzebne byłyby do zgromadzenia ludzi fizycznie.
E-maile wypierają tradycyjną korespondencję, e-booki i e-prasa zmniejszają udział wydawnictw drukowanych. Wiadomo, to zaoszczędza drzew i różnych zasobów naturalnych i energii używanych do produkcji papieru.
Postępującą zmiana w sposobie dystrybucji plików – z nośników takich jak CD w kierunku ich przesyłania przez Internet, redukuje pośrednio zanieczyszczenia związane z produkcją tych nośników, ich opakowań i zmniejsza potrzeby transportowe. W efekcie będzie też mniej śmieci.
Sądzę że Internet był jednym ze stymulatorów rozwoju szybkich sieci przesyłowych na bazie światłowodów. Ta technologia, jak myślę, ograniczyła zużycie miedzi do produkcji magistrali kablowych, a rozwój lokalnych sieci radiowych – ilość kabli w ogóle.
Prawdopodobnie istnieje jeszcze wiele innych aspektów technicznych i społecznych jakie Internet wniósł i będzie wnosił w zakresie ekologii, ale już ta refleksja uświadamia wielorakość wpływu Internetu na nasze życie.
Co prawda, dbałość o nasze ciała to też ekologia, więc nie dajmy się uwięzić przed ekranami komputerów i nie zaniedbujmy ruchu, chociażby przy lekcji gimnastyki … z Internetu, jeśli inaczej się nie da 🙂
Sądzę że Internet był jednym ze stymulatorów rozwoju szybkich sieci przesyłowych na bazie światłowodów. Ta technologia, jak myślę, ograniczyła zużycie miedzi do produkcji magistrali kablowych, a rozwój lokalnych sieci radiowych – ilość kabli w ogóle.
Prawdopodobnie istnieje jeszcze wiele innych aspektów technicznych i społecznych jakie Internet wniósł i będzie wnosił w zakresie ekologii, ale już ta refleksja uświadamia wielorakość wpływu Internetu na nasze życie.
Co prawda, dbałość o nasze ciała to też ekologia, więc nie dajmy się uwięzić przed ekranami komputerów i nie zaniedbujmy ruchu, chociażby przy lekcji gimnastyki … z Internetu, jeśli inaczej się nie da 🙂
Zimowa refleksja
Nie ma sprawiedliwości nawet nie z czyjejś winy – po prostu z geopołożenia.
L. Korolkiewicz
Lubię zimę dla widoków lub zimowych sportów, ale tegoroczna zima dopiekła (raczej: domroziła) nam mocno. Przywaleni śniegiem, zziębnięci, z niedosytem słońca, mniej mobilni – mamy na co narzekać.
Gminy narzekają na wydrenowanie budżetów przez wydatki na odśnieżanie.
Zima jest droga. Rozważmy to na bardziej indywidualnym poziomie. Mieszkanie w naszej strefie klimatycznej, w odróżnieniu od krajów z ciepłym klimatem, wymusza/powoduje/wymaga:
- Posiadanie zimowych strojów i butów (co jest droższe niż stroje letnie), można powiedzieć, że dokładamy dużo więcej niż dwukrotnie wydatków
- Przechowywanie tych zimowych rzeczy, co wymaga dodatkowych powierzchni
- Konieczność przebierania się do wyjścia, co zabiera czas
- Odżywiania się bardziej kalorycznego (droższego i często mniej zdrowego)
- Mniejszą naturalną ruchliwość, co także nie sprzyja zdrowiu
- Większą podatność na przeziębienia i niektóre inne choroby (koszty leczenia i absencji/nieaktywności)
- Mniejszą ekspozycję na słońce, które wytwarza na skórze życiodajną witaminę D
- Więcej depresji i gorszego humoru
- Ogrzewania pomieszczeń – olbrzymie koszty!
- Budowy domów o grubszych murach, szczelniejszych oknach
- Odśnieżanie dróg, placów, chodników (koszty)
- Uszkodzenia dróg, awarie wodociągów, trakcji elektrycznych (> tegoroczne doświadczenia)
Zwiększenie kosztów komunikacji – większe wydatki paliwa, zimowe opony w samochodach, s także wyłączenia komunikacji - Większą wypadkowość na drogach
- Krótszą wegetacja roślin – mniejsze plony, rzadsze owocowanie/dojrzewanie, koszty magazynowania płodów na okres zimowy
- Itd..
Do tego dochodzą mniejszy kontakt z przyrodą, mniejszy komfort życia.
Osobiście wiem, że ciepły klimat lepiej mi służy.
I dlatego marzy mi się Ameryka Południowa, a może południowa Francja?
W wielu ciepłych krajach, a zwłaszcza tych mniej zurbanizowanych, życie jest naprawdę znacznie tańsze i może być przyjemniejsze.
… Coraz częściej zaglądam na http://www.internationalliving.com i zastanawiam się: kiedy i gdzie 🙂
Formuła 5
Ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka.
Przez pewien czas zamierzałem zajmować sie pewnym konceptem nie tylko biznesowym, który stosunkowo prostymi środkami (do wyboru z kilkudziesięciu) pozwala PODWOIĆ:
- zyski firmy w ciągu roku
- efektywność w nauce
- szybkość osiągania celów…
Powstała dedykowana witryna, ale ostatecznie, ponieważ wymagałoby to ode mnie czasu, a aktualnie mam inne priorytety – projekt zarzuciłem.
W najkrótszym ujęciu – możesz podwoić efektywność jeśli odkryjesz kilka czynników, które się na nią składają i stopniowo będziesz polepszać każdy z nich.
Tytułowa metoda zakłada 5 czynników; dla podwojenia trzeba aby to ulepszenie dla każdego z nich wynosiło przeciętnie 15%. To, w wielu przypadkach, nie musi być trudne.
Zauważmy: podwyższenie (ulepszenie) elementu o 15% to współczynnik 1,15. Zatem
1,15 x 1,15 x 1,15 x 1,15 x 1,15 = 2,01 czyli ok. 200%
Oczywiście, jest to schemat teoretyczny – wkład czynników może być zróżnicowany, może zadziałać dodatkowa synergia (korzystna lub nie), nie zawsze możemy wskazać czynniki multiplikatywne.
W istocie nie jest to aż tak odkrywcze – bezwiednie ta metoda była stosowana wiele razy, oczywiście nie koniecznie przy 5 czynnikach. Jednak została do perfekcji opracowana przez Paula Lemberga i Andy Jenkinsa w firmie Stompernet w kontekście sprzedażowym. Chodzi o owe 5 czynników i o liczne metody poprawy każdego z nich. To dość rewolucyjna metoda biznesowa. Dość szczegółowo jest to przedstawione w darmowym e-booku (pdf, po angielsku), który możecie ściągnąć z tej strony tutaj.
W Polsce o tej metodzie chyba jeszcze stosunkowo mało się wie, ale została zauważona np. przez Kasię Szafranowską, w jej ambitnym programie podnoszenia efektywności nauczania i nauki własnej w ramach serwisu Synergia. Zobacz np. notatkę na ten temat w postaci mapy myśli – http://www.synergia.org.pl/artykuly-43.html.
W kontekście efektywności osobistej jest ona pośrednio przedstawiona w świetnym kursie Optymalizator życia Sebastiana Schabowskiego i Pawła Sygnowskiego. W pierwszej lekcji, która jest o produktywności i zarządzaniu sobą w czasie, autorzy podkreślają podstawowe znaczenie zasobu na który mamy duży wpływ, tj. na swoją energię. Zależy ona od przynajmniej 4 podstawowych czynników – rodzajów subenergii. Mamy energie:
• fizyczną
• mentalną; (głównie chodzi o skupienie uwagi)
• emocjonalną (głównie chodzi o negatywne emocje i zahamowania)
• duchową (nie musi oznaczać religii – chodzi głównie o poczucie celu i sensu działań).
Warto zapoznać się z tą podstawową (i mało znaną!) wiedzą z wymienionego kursu (BOGATEGO w równie nieznane fakty). Jeśli ktoś chce szybko zapoznać się z ową metodą wzmacniania osobistej energii może sięgnąć do bezpośredniego źródła, np. wykładu (ok. 1 godz., po angielsku) – http://www.youtube.com/watch?v=tke6X2eME3c
O efektywności dyskutujemy też w grupie Rozwój i Efektywność (Facebook).
MLM – trudny?
Nowe przysłowie: Współpracą LUDZIE się bogacą.
LK
MLM to multilevel marketing.
W Polsce zasłynął we wczesnych latach 90. za sprawą Amway’a, a potem dziesiątek innych biznesów marketingu bezpośredniego. Z powodu paru „czarnych owiec” taki sposób zarabiania wzbudza wśród niektórych nieufność. Kojarzy się też z akwizycją, sprzedawaniem od drzwi do drzwi, z piramidami finansowymi, itp. Jednak, nawet w samym Amway’u i w stosunku do lat 90. w tym biznesie zmieniło się tak wiele, że warto zmienić także takie stereotypy.
Nie jest to zajęcie dla każdego. Zwłaszcza dotąd wymagało sporego zaangażowania. Często założenia działalności gospodarczej. Jednak jeśli myśli się o poważnych dochodach, o zbudowaniu niezależności finansowej, to jest to jedna z najlepszych możliwości. Tak zrodziło się wielu milionerów.
W samej Polsce działa w tej chwili kilkadziesiąt systemów, powstają wciąż nowe. Ich przegląd znajdziesz np. tutaj http://www.networkmagazyn.pl/strona/lista-firm/ (tamże w ogóle dużo informacji o MLM).
Dzisiaj mamy jednak sporo sieci, które zajmują się wyłącznie produktami wirtualnymi, czyli MLM staje się czystym e-biznesem.
A skoro tak, to biznes ten staje się dużo prostszy!
Ta forma MLM jest rozwinięta zwłaszcza w Ameryce i na „zachodzie”. Internet świetnie nadaje się do pozyskiwania partnerów, budowania struktur, szybkiego dostarczania produktów, automatyzacji sprzedaży i naliczania prowizji. Także wiele popularnych programów partnerskich (PP) ma elementy wielopoziomowych struktur.
Czy pozyskiwanie partnerów nie kojarzy Ci się z platformami społecznościowymi? Ależ tak. Dlatego to miejsce doskonale nadaje się do umieszczenia tej notatki.
Ale czy będąc na takich platformach miałeś szansę przy okazji zarabiać? Facebook czy twitter na pewno zarabiają krocie i są już warte miliardy dolarów. Ale czy szeregowi uczestnicy tych platform coś z tego mają?
I tu zrodził się pomysł na połączenie MLM z serwisami społecznościowymi. Widzę, że ta idea zaraziła już paru potentatów, ale chcę zwrócić uwagę na coś, co wg mnie będzie rewelacją i pobije w ostatecznym rozrachunku wszystkie inne platformy.
{dalszy ciąg dotyczy projektu który z czasem znacznie się przeistoczył, ale jego element społecznościowy zapewne przetrwa przez dziesięciolecia (?) }
Jeszcze niewiele się o tym mówi, bo oficjalny debiut tego GLOBALNEGO systemu dopiero nastąpił 16 stycznia (w Niemczech) i szereg jego elementów dopiero się tworzy.
Mam na myśli projekt Enigro-Unaico i związaną z nim platformę SiteTalk.com.
Jeśli pobudziłem Twoją ciekawość, to zapraszam na stroniczkę http://www.enigro.strefa.pl po więcej szczegółów oraz do dołączenia.
Tam także znajdziesz informacje o regularnych webinarach szkoleniowych i sposobie zapisania się.
Daj sobie życiową szansę i wykorzystaj okazję zostania pionierem tego nowego konceptu.
Sposób na sukces (?)
Motywacja jest tym, co pozwala ci zacząć.
Nawyk jest tym, co pozwala ci wytrwać.
Jim Ryun
Wszyscy doradcy rozwoju osobistego i biznesowi podkreślają wagę posiadania celu a dokładniej – celu głównego i celów pośrednich, co tworzy podstawę do planu działania. Bo jak można coś osiągnąć, jeśli się nie wie co, kiedy i jak? (chyba że liczysz na lotto itp.).
Ta myśl jest pogłębiona przez dyrektywę: gdy masz już cel główny i towarzyszące cele pośrednie, to odtąd uważaj by wszystkie czynności, zamierzenia przybliżały cię do tych celów, wszystko inne odrzucaj lub ograniczaj.
Ci sami doradcy i autorzy podkreślają też że bodajże głównym wrogiem na drodze do sukcesu są nasze złe przyzwyczajenia, zakorzenione od dzieciństwa nawyki i zahamowania. Mówią: twoim największym wrogiem prawdopodobnie jesteś ty sam. I że przyzwyczajenia są naszą drugą naturą. Ja powiedziałbym, że może i pierwszą.
Mówi się też, że kreujemy swą rzeczywistość przez swoje myśli. Sądzę jednak, że jeszcze większą rolę odgrywają nasze reaktywne nawyki, ponieważ to one, często podświadomie i automatycznie wyznaczają nasze postępowanie. Nader często myślenie jest tu wyłączone.
Dalej: antidotum na powyższe to pozytywne myślenie, wiara w siebie, otwieranie się. E. de Bono twierdzi, że to za mało, bo trzeba włączyć proaktywne TWÓRCZE myślenie.
Z tym wszystkim nie trudno się zgodzić, ale trudno wprowadzić w życie o ile nie zaczniemy być bardziej świadomi siebie. Ta konkluzja, z kolei, zgodna jest z dalekowschodnimi maksymami o świadomości…
Obmyśliłem na swój użytek pewien sposób, który może was zainteresuje.
Otóż, na zasadzie ćwiczenia, zacząłem pilnować się by stale, przed podjęciem jakiejś czynności, zadać sobie pytanie: jaki jest tego cel, co chcę przez to osiągnąć, czy to przybliża mnie do moich głównych celów?
Gdy stosuję to do powszednich czynności, to jest to dość karykaturalne i często bez znaczenia, ale jest też dobrym ćwiczeniem uważności (uważność, koncentrowanie się na celu jest bardzo silnym narzędziem).
Pozwala to na dostrzeżenie owych nawyków, na refleksję: czy to mi służy? Zwracam większą uwagę na dietę, ruch, oszczędności, nastroje (czy mi służą), na priorytety, … I cieszę się ŚWIADOMOŚCIĄ CHWILI, staram się dostrzec jej uroki.
Przy okazji eliminuję pewną zmorę, która czasem mnie prześladuje – zapominanie, gdzie coś położyłem lub zapisałem.
Jestem dopiero na początku tych ćwiczeń, ale wierzę że mi wiele dadzą. Tworzę nowy pozytywny nawyk.
Lapidaria 